Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/2/2012 Κ.Ο.Α. ΚΑΙ Α.Σ.Ο.Ν. ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Γνωρίζετε την Α.Σ.Ο.Ν.;

Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων!!!

Μια συμφωνική ορχήστρα που δρα στην Αθήνα και όχι μόνο, γεμάτη νειάτα!
Νέοι μουσικοί με όρεξη, μεράκι, αγάπη για την μουσική ανακαλύπτουν τα μυστικά και τις ομορφιές της συμφωνικής μουσικής υπό την καθοδήγηση του Παύλου Σεργίου. Ενός ανθρώπου ταγμένου στο έργο του εδώ και πάρα πολλά χρόνια....

Η Α.Σ.Ο.Ν. λοιπόν την

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012

στην αίθουσα

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

του ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

μοιράζεται τα αναλόγια με την

ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ

στις 20:30

Χέρι- χέρι ή δίπλα-δίπλα Κ.Ο.Α. και  Α.Σ.Ο.Ν θα ενώσουν τις δυνάμεις τους,
τον ενθουσιασμό και την εμπειρία, το μεράκι, την αγάπη για τη μουσική
και θα σας παρουσιάσουν ένα εκπληκτικό πρόγραμμα!

Το πρώτο έργο CIRCLES παρουσιάζει η ΚΟΑ υπό την διεύθυνση του αρχιμουσικού της
Βασίλη Χριστόπουλου και είναι παραγγελία σε έναν νέο, βραβευμένο συνθέτη,
τον Δημήτρη Οικονόμου

Το δεύτερο έργο είναι το κοντσέρτο του Μότσαρτ για κλαρινέτο σε λα μειζ. KV 622
 και το παρουσιάζει η ΑΣΟΝ
υπό την διεύθυνση του Αλέξανδρου Διαμαντή
με σολίστα τον νεαρό και ταλαντούχο κλαρινετίστα Παύλο Σεράση

Απολαύστε εδώ το 2ο μέρος




Το τελευταίο έργο είναι η
5η Συμφωνία του Τσαϊκόφσκι,
όπου οι δυό ορχήστρες ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα εντυπωσιακά δυναμικό σύνολο
150 μουσικών!!!!

Ακούστε εδώ το 3ο μέρος της το Βάλς!


Απολαυστική συναυλία σίγουρα, γεμάτη μουσική, κέφι, ζωντάνια, ενθουσιασμό, δυναμισμό, ρομαντισμό και πάλι μουσική!

Μην τη χάσετε!!!!!

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

ΟΥΡΣ ΡΟΥΤΙΜΑΝ

.............................

Για την ένταξή μου στο δυναμικό της Κρατικής  Ορχήστρας Αθηνών  και την είσοδό μου στον Παράδεισο έχω γράψει και άλλη φορά.
Ένας από αυτούς, που με το μαγικό τους παίξιμο άνοιξαν για μένα τις πύλες του παραδείσου και με ώθησαν να δω το εκτυφλωτικό φως της μουσικής, να νιώσω την μαγεία των ήχων,
ήταν το πρώτο φλάουτο της ΚΟΑ τότε,

ό Ούρς Ρούτιμαν!

Ένας εξαιρετικός Ελβετός μουσικός, ένας γοητευτικότατος άνθρωπος που είχε κληθεί στην Ελλάδα για να δημιουργήσει σχολή φλάουτου.

Τι να πρωτοθυμηθώ από εκείνα τα χρόνια;
Την κάθε του νότα που έσταζε βάλσαμο στην ψυχή, την αγωνία μου να διακτινιστώ στη Λέσχη του Δίσκου μετά την πρόβα για να αγοράσω, ό,τι είχαμε προβάρει μόλις, τα εικοσάλεπτα διαλείμματα στη γωνία της στοάς στην οδό Αμερικής με τον Ουρς και άλλους συναδέλφους πάνω από ένα γρήγορο εσπρεσάκι να με εισάγουν στα δρώμενα της ορχήστρας,  την αφοπλιστική του απλότητα με την οποία αντιμετώπιζε τα πράγματα, τις συζητήσεις μας για μηχανές (αμετανόητος αναβάτης και αυτός διτρόχου), τις  συζητήσεις μας για την Ζυρίχη, αργότερα τις κοινές ανησυχίες για το μέλλον του Ωδείου Αθηνών;

Ότι και να θυμηθώ, όλα σήμερα με πληγώνουν...

Γιατί ο Ούρς έφυγε ξαφνικά από κοντά μας, αφού η καρδιά του τον πρόδωσε...

Έφυγε αφήνοντάς μας με αναμνήσεις και με μια φλόγα στη δική μας καρδιά,
ένα καντηλάκι που θα μένει πάντοτε αναμμένο να μας θυμίζει,
ό,τι όλα αυτά τα χρόνια μας χάρισε με την τέχνη του, το χαμόγελό του, την ευγένειά της ψυχής του...

Καλό ταξίδι Ουρς...