Nelly's Κι αυτα κι εκεινα

ΟΙ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ

2012-01-25T00:29:00.000+02:00

...μπορεί να έχουν το χρώμα της αγκαλιάς

κι ας είμαστε τριγύρω όλοι ξένοι

ή το λευκό του χιονιού πάνω στην κεφαλή της Δίρφυος

σοφότερης από αυτές, που διαχειρίζονται τη μοίρα της ανθρωπότητας

το γκριζοκίτρινο της ομίχλης, πασπαλισμένο χρυσόσκονη

κάνοντας τον μοναχικό ψαρά ευυχισμένο μεσ' τη μοναξιά του

το εκτυφλωτκό χρώμα της αντανάκλασης του ήλιου

στα νερά που ξέμειναν στου δρόμου τη λακούβα μετά την καταιγίδα

ή το ασπρόμαυρο του απογεύματος , όταν ο κόντρα ήλιος δεν σ' αφήνει να δεις άλλα χρώματα

και ο ψαράς εκεί, στη νιρβάνα του, λες και τίποτε άλλο δεν υπάρχει στον κόσμο

μπορεί να έχει το καφέ της ζωής

ναι της ζωής, που ξεπήδησε από τον έρωτα του ξεραμένου κορμού με το νερό που λίμνασε στις ρυτίδες του

ή το λουλακί της αντανάκλασης του βουνού στη θάλασσα του Ευβοϊκού

εκεί που σκιές και αντικείμενα αγκαλιάζοντai αδιατάραχτα από kρίσεις και τρόικες

κι όταν ό ήλιος κατέβει στη δύση, το κίτρινο της φωτιάς,

φωτεινό περιβλημα των όγκων της φύσης

και στην ανατολή το φυσικότερο μωβ του κόσμου

σαν πένθιμο εμβατήριο για τη μέρα που φεύγει

και κείνο το πορτοκαλί. που βάφει ουρανό και θάλασσα, τόσο αληθινό και τόσο ψεύτικο, σαν διαφήμιση χυμού

με το φάρο αγέρωχο να στέκει σαν κατάρτι ενός μαρμαρωμένου ιστιοφόρου τόσο του επάνω κόσμου όσο και του κάτω

τελευταίες πινελιές του ήλιου πριν αποκοιμηθεί

το γκρι, το μαύρο, το κίτρινο...

...οι αποχρώσεις μιας μέρας όμορφης μακρυά από την πόλη

όπου ακόμη και το ρυπαρό καύσιμο του αεροπλάνου έγινε ροζ μολυβιά σε μαβί ουρανό

....μια μέρα του Γενάρη στον Ευβοϊκό...

photos by nelly

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΚΟΡΟΛΟΓΟΥ, ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΤΟΝΙΑΣ, ΡΥΘΜΟΣ STAGE, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012

2012-01-12T13:47:00.002+02:00

Ένα πολύ όμορφο πρόγραμμα παρακολουθήσαμε την περασμένη Παρασκευή στο ΡΥΘΜΟΣ STAGE διαμορφωμένο από δυο καλλιτέχνες, που συμμμετείχαν στους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού:
Τον Θοδωρή Κοτονιά, που είναι η μεγάλη μας απορία γιατί δεν πήρε κάποιο βραβείο
και την Ιφιγένεια Κορολόγου που απέσπασε το βραβείο κοινού.
Ένα τρίωρο πρόγραμμα με τραγούδια των δυο δημιουργών αλλά και άλλα αγαπημένων καλλιτεχνών, δοσμένο με μεράκι και κέφι.
Η μπάντα τους τα νέα "Μακρυνά Ξαδέλφια" αποτελείται από τους Κώστα Μαυριδάκη – ηλεκτρικό μπάσο, Δημήτρη Μποσινάκο – τύμπανα, Νίκο Γεωργουσάκη – ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα, ο οποίος παρουσίασε και δυο πολύ όμορφα τραγούδια του από τον δίσκο που ετοιμάζει με συμμετοχή της Μάρθας Φριτζήλα, Σπύρο Κοντολούρη – βιολί και Διονύση Θεοδόση – κλαρίνο. Μαζί τους ήταν και ο κιθαριστής Σπύρος Καβαλιεράτος, που μας εντυπωσίασε!!!!

Το πρόγραμμα επαναλαμβάνεται αύριο Παρασκευή 13 Ιανουαρίου!!!
Αυτή τη φορά ο Θοδωρής Κοτονιάς και η Ιφιγένεια Κορολόγου δεν θα είναι μόνοι τους, αλλά θα φιλοξενήσουν επί σκηνής την Σοφία Παπάζογλου και την Νεφέλη Λιούτα, που επίσης απέσπασε το 1ο βραβείο σύνθεσης και το βραβείο στίχου στους αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού.

Εμείς περάσαμε πολύ όμορφα και σας το συστήνουμε ανεπιφύλακτα!

Ρυθμός Stage:
Μαρίνου Αντύπα 38
16346 Ηλιούπολη
Τηλέφωνο: 210 9750060
www.rythmos-stage.gr

Είσοδος: 12€ (με μπύρα ή κρασί)

ωρα 22.30

Ο Αρχιεπίσκοπος Carl Liechtenstein-Castelcorno και η Βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας

2012-01-04T22:11:00.001+02:00

Τι κοινό έχουν ο Biber με τον Bertali, τον Finger και τον Vejvanovsky;
Και ο Händel με τον Telemann και τον Speer;
Και ο Corelli με τον Stradella;
Kαι o Delalande;

Αν δεν συναντήθηκαν μεταξύ τους σε αυλές αυτοκρατόρων και επισκόπων
όπως αυτή του Carl Liechtenstein-Castelcorno
και στην καρδιά της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας,
τότε σίγουρα θα συναντηθούν όλοι μαζί

την Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 20:30
στην σκηνή του "Παρνασσού" στην Πλατεία Καρύτση

με τους 6 μουσικούς του "ΕΝΩΔΟΝ"

σε μια συναυλία υπό την αιγίδα της Κ.Ο.Α.

ΕΝΩΔΟΝ

ΕΝ ΧΟΡΔΑΙΣ ΣΥΝ ΧΑΛΚΩ

Το σύνολο μουσικής δωματίου "ΕΝΩΔΟΝ" δημιουργήθηκε το 2004 από μια εσωτερική ανάγκη μιας παρέας φίλων και συναδέλφων μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, να επεκτείνουν τη φιλία σε μια μουσική συνεργασία ενός προφανώς απροσδόκητου και ασυνήθιστου συνδυασμού οργάνων: Έγχορδα, Χάλκινα και Πιάνο.
Η έρευνα του ρεπερτορίου οδήγησε σε μουσική μπαρόκ και σε σύγχρονη δημιουργία.

Το σύνολο δεν διαθέτει μπαρόκ όργανα, όμως αυτό δεν έγινε ανασταλτικός παράγων, αφού ο κύριος στόχος ήταν η επέκταση της φιλίας σε μια στενότερη συνεργασία από αυτή της ορχήστρας, όπως είναι η μουσική δωματίου.
Ετσι το σύνολο διατηρεί και την χρήση του πιάνου, σε συνδυασμό με το τσέλο για το basso continuo, αφού ο στόχος είναι να μελετήσει την σχέση εγχόρδων και χαλκίνων σε διαφορετικές εποχές και να αποδώσει την μουσική, με τα όργανα που έχει στη διάθεσή του.

Καλή σας ακροάση!

Εισιτήρια: 5, 10, 15 ευρώ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΝΟΣ και ΝΕΦΕΛΗ ΛΙΟΥΤΑ (NEFELI WALKING UNDERCOVER)

2011-12-26T12:20:00.000+02:00

Αγαπητοί φίλοι

Χρόνια Πολλά σε όλους!

Η πρότασή μας για σήμερα είναι το θεατράκι του Νixon

όπου

ο Γιώργος Κατσάνος

και η

Νεφέλη Λιούτα (Nefeli Walking Undercover)

σήμερα Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011
και ώρα 21:30

παρουσιάζουν τις δουλειές τους

Καταξιωμένος μουσικός και πολυοργανίστας ο Γιώργος Κατσάνος, με συνεργασίες εξαιρετικές στον χώρο της ελληνικής μουσικής σκηνής,
νέα στο χώρο με το βραβείο σύνθεσης και το βραβείο στίχου των Αγώνων Ελληνικής Δημιουργίας στις αποσκευές της η Νεφέλη Λιούτα
θα μοιραστούν απόψε τη σκηνή του Νίξον στο θεατράκι των 60 θέσεων της Αγησιλάου

Nixon
Αγησιλάου 61Β, Κεραμεικός
Τηλ.: 2103462077
Είσ. � 8

ΑΝΗΜΕΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ

2011-12-22T01:42:00.000+02:00

Ναι, αυτή σίγουρα είναι η καλύτερη πρόταση για την ημέρα των Χριστουγέννων!

Θα έχετε φάει οικογενειακά ή με αγαπημένους φίλους το μεσημέρι, θα έχετε ξεκουραστεί και στις 7.45 θα είστε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, να παρακολουθήσετε την εισαγωγική ομιλία, που θα σας ξεκλειδώσει πόρτες μυστικές για να εισχωρήσετε στη μαγεία του Χριστουγεννιάτικου Ορατορίου του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και στις 20.30 θα μπείτε στην αίθουσα "Χρήστος Λαμπράκης", θα καθίσετε αναπαυτικά στο κάθισμα και θα αφεθείτε να σας πλημμυρίσει η θεία μουσική!
Μόνο φροντίστε να προμηθευτείτε εγκαίρως τα εισιτήρια σας...

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

και σεις μαζί μας την

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011

20:30

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΕΙΤΕ ΕΔΩ

..........................................................................................

ΑΓΩΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

2011-12-18T23:20:00.003+02:00

Αντιγράφουμε από το MUSIC PAPER

γράφει ο Σωτήρης Μπέκας

Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού. Ναι! Ήταν. Διότι υπήρξαν νέες προτάσεις, φιλοξενήθηκαν «δείγματα» από πολλά είδη ελληνικού τραγουδιού και αντίθετα δεν υπήρξε αποκλεισμός ή μονομέρεια. Μέχρι και ο «σκληρός» στίχος, ο άκρως βιωματικός βρήκε το χώρο του, παρότι εκτός τελικού συναγωνισμού. Τίμησαν τη σκυτάλη που πήραν από τα χέρια του Μάνου Χατζιδάκι; Μάλλον Όχι. Ακόμα τουλάχιστον. Οι διοργανωτές είναι άξιοι συγχαρητηρίων για πολλά και προπαντός για την πρωτοβουλία. Είναι και άξιοι κριτικής και για άλλα, τα οποία οφείλουν να ψυχανεμιστούν, πρέπει να τους προβληματίσουν και να βελτιώσουν τη λογική της διοργάνωσης. Λόγος πολύς μπορεί να γίνει για επιμέρους ζητήματα (σημαντικά), μα πάνω από όλα επειδή οι Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού διοργανώθηκαν με επίκεντρο το… ελληνικό τραγούδι έχουμε να καταθέσουμε πως ναι, βγήκε με κέρδη από τη Στέγη Τεχνών και Γραμμάτων, που ως οργανισμός το αγκάλιασε με σεβασμό, το διοργάνωσε δε με ελλείψεις και κενά, που πρέπει να καλυφθούν, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι η πρώτη χρονιά.
Στο προκείμενο, οι δύο κυρίες, νικήτριες του Διαγωνισμού είναι ένα μεγάλο κέρδος. Νομίζω για όλους μας όσους αγωνιούν και λαχταρούν για κάτι πραγματικά καινούργια από το χώρο του (επί της ουσίας…) έντεχνου ελληνικού τραγουδιού. Χωρίς εισαγωγικά. Οι κυρίες Νεφέλη Λιούτα και Κατερίνα Φωτεινάκη άξιζαν απολύτως το βραβείο που τελικά μοιράστηκαν για την καλύτερη σύνθεση Ελληνικού Τραγουδιού! Την προσέγγιση της Νεφέλης Λιούτα τη διακατείχε η λεπτομερή επιμέλεια σε επιμέρους μουσικές φράσεις, με βάση στον ήχο των εγχόρδων από όπου και προέρχεται (βιολί), ενώ οι μελωδικές ατμόσφαιρες και η δική της ερμηνεία –ας μας επιτραπεί η υπερβολή- εξωθεί, ταξιδεύει, παραπέμπει σε κάτι έξω… και πάνω γης. Παραμυθιακό. Πολλά συγχαρητήρια! Ειλικρίνεια έδειξε η μεγάλη της αγωνία, που φανέρωσε η κίνηση των δαχτύλων της που προσπαθούσαν να αγκιστρωθούν από το ολόμαυρο φόρεμά της, καθώς ζητήθηκε μία δεύτερη ερμηνεία κι ενώ είχε ήδη βραβευτεί!
Αστερίσκος: Η άρθρωση στην ερμηνεία, εφόσον επιλέγει η ίδια να τραγουδήσει. Φτιάχνει την ατμόσφαιρα, που μόλις περιγράψαμε (προσωπικά μας αρέσει), δημιουργεί διλήμματα σε κάποιον που έχει συνηθίσει τα στάνταρ του τραγουδίσματος.

Στην περίπτωση της Κατερίνας Φωτεινάκη έχουμε να κάνουμε με μία εκπληκτική ερμηνεύτρια, μουσικό και άνθρωπο που προσεγγίζει τα τραγούδια άκρως βιωματικά, όπως φανέρωσε η συμμετοχή κάθε ικμάδας του σώματός της, κάθε σύσπαση της έκφρασής της που ήταν μέρος και μέλος της ερμηνείας της! Περισσότερο εγκεφαλική, με ολότητα ενός συμπαγούς καλλιτεχνικού κόσμου, μία δημιουργός που αφήνει μεγάλες υποσχέσεις για «διαμάντια». Από αυτά που ο θησαυρός κρύβεται εντός και όχι στη γυαλιστερή επιφάνεια. Κιθαρωδός, θεατρική παρουσία. Τραγούδι σημαίνει δραματουργική γραμμή, αρχή, μέση, τέλος. Κορύφωση, ακροτελεύτιο. Τα έχει. Η Φωτεινάκη έχει αυτή την προσωπικότητα καλλιτέχνη που ξέρεις, το νιώθεις, πως αξίζει την αναμονή, γιατί αυτό που τελικά θα εκφράσει σε αγγίζει βαθιά, εκεί που τίποτε πλέον δεν κρύβεται. Κι ας το κάνει κατά κόρον με την ποίηση των «φάρων» μας. Δεν είναι άλλωστε εύκολο αυτό. Πρέπει να έχεις «θυσιαστεί» στην ποίηση για να μπορείς να την αγγίξεις. Θα θέλαμε ειλικρινά να απευθύνουμε έκκληση στους μελλοντικούς συνεργάτες της δισκογραφικά να μην παρέμβουν «συμβουλευτικά» επουδενί. Δεν πρέπει. Από την κ. Φωτεινάκη μας αξίζει η δική της, ολοδική της αλήθεια. Συγχαρητήρια πολλά. Υποσημείωση που πήγαινε για υστερόγραφο: Βγήκε στη σκηνή και ερμήνευσε με γυμνά πόδια. Ακόμη κι αν δεν πήγε εκεί ο νους της (που ενστικτωδώς δεν το νομίζουμε) η ξυπόλητη ντίβα που έφυγε την ίδια μέρα (17 Δεκεμβρίου) της βράβευσή της θα της έριξε κάποιο θλιμμένο βλέμμα από ψηλά… * Κι όμως αφότου βάλαμε τις τρεις τελείες, ψάξαμε και βρήκαμε στο youtube πως το συνηθίζει. Σύμπτωση;
Ωστόσο, Διαγωνισμός δεν είναι μόνο οι νικητές, οι όροι, αλλά και το κοινό, η επιτροπή, οι διοργανωτές και οι… υψηλές παρουσίες.
Παρατήρηση προς σκέψη: Πολλοί «χατζιδακικοί» ερμηνευτές, πολλά «χατζιδακικά» τραγούδια. Τόσα χρόνια διαβάζω (γιατί δεν έτυχε να τον γνωρίσω προσωπικά, δυστυχώς) για τον συγκεκριμένο όρο σαν θέσφατο και σαν όριο ενός πήχη που ο κ. Μάνος Χατζιδάκις έθεσε ή άφησε ως παρακαταθήκη. Ε, έχω την άποψη πως με τη (κατά)χρηση του δεν θα συμφωνούσε κι ο ίδιος. Μα και με την εμμονή (ίσως;) προικισμένων δημιουργών και τραγουδιστών να αναπαράγουν αυτό το πρωτότυπο (που στη μουσική δεν υπάρχει…). Ο ίδιος ο Χατζιδάκις ήταν καταρχάς θιασώτης της πρωτοπορίας. Ναι, με ξεκάθαρα στεγανά αισθητικής.
Επιπροσθέτως, όπως είπε και ο κύριος Δημήτρης Παπαδημητρίου στην αποφώνησή του, «βασικό ζητούμενο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών είναι ο διάλογος με το νέο. Τους νέους δημιουργούς». Πιστεύουμε στις ειλικρινείς προθέσεις.
Η συμπεριφορά της «μπροστινής παρέας» της πλατείας, μα και άλλων με πολλά «ένσημα» στο χώρο ήταν λες και λαχταρούσαν στη θέση των διαγωνιζόμενων να βρίσκονται οι ίδιοι. Κάτι τους ενοχλούσε. Στιγμές – στιγμές ολοφάνερο. Μάλιστα, σε προχωρημένη ώρα του προγράμματος, νεαρή (ακόμη σε ηλικία) συνάδελφος των διαγωνιζόμενων, τραγουδίστρια ψιθύριζε… την ώρα που επί σκηνής ο ιδρώτας έλουζε τα χέρια από άγχος και αγωνία και η κοιλιακή χώρα αδυνατούσε να χαλαρώσει. Ασέβεια. Παρομοίως, από τις κυρίες που μαζεύτηκαν τσούρμο, αλλά χωρίς τις… καμελίες όταν πλησίασαν οι φωτορεπόρτερ, προκειμένου να μπουν στο κάδρο! Την ίδια ώρα η μισή αίθουσα είχε αδειάσει από το κουρασμένο κοινό. Η εκδήλωση ξεκίνησε 8.30μ.μ. και τελείωσε στις 1.20π.μ. μετά τα μεσάνυχτα!!!
Η κ. Φωτεινή Δάρρα ανέβηκε επί σκηνής για να βραβεύσει την κ. Άννα Διαμαντοπούλου. Ως μαθήτριά της… Γνωρίζω πολύ καλά την προσφορά της κ. Διαμαντοπούλου στο ελληνικό τραγούδι. Της κ. Δάρρα ειλικρινά τόσα χρόνια δυσκολεύομαι πολύ για να την αντιληφθώ. Οφείλει κάποιος επιτέλους να μας ενημερώσει. Για ποιο λόγο το τραγούδι τίτλων στην ραδιοφωνική διαφήμιση της εκδήλωσης ήταν ένα από αυτά τα οποία ειρηνεύει η ίδια; Θέτει κάποιο μέτρο η κ. Δάρρα; Οι επισημάνσεις έγιναν με όλο το θάρρος που χαρίζει ο τίτλος «Δημιουργία Ελληνικού Τραγουδιού». Έχω τη βεβαιότητα πως η διατύπωση δίνει σε όλους μας τη δυνατότητα να νιώσει πως κάπως μας αφορά, κάπως μας ανήκει και εμάς αυτό το έρμο ελληνικό τραγούδι. Σε όλους και όχι σε μία κλειστή κάστα ανθρώπων.
ΤΑ ΣΥΝ
-Ο ίδιος ο διαγωνισμός. Έφερε στην επιφάνεια πολύ ωραία νέα μουσικά πράγματα.
-Νεφέλη «εξωγήινη». Κατερίνα, πιο γήινη, απολύτως αληθινή. θεατρική. Εδώ και η δραματουργία.
-Η κάλυψη από το κρατικό ραδιόφωνο.
-Ο εξαιρετικός χώρος.
ΤΑ ΠΛΗΝ
-Η διοργάνωση «ξεχείλωσε» και κούρασε το κοινό που έφυγε αφήνοντας στο τέλος τους βραβευθέντες να ερμηνεύσουν σε μισοάδεια αίθουσα!
-Διαπίστωσα πως τα μουσικά σκουπίδια έχουν εισχωρήσει τόσο πολύ στα αυτιά της ψυχής μας έχουν υποβιβαστεί σαν κοινό. Συμπεριφορά γηπεδική. Η ποδοσφαιροποίηση του φιλόμουσου κοινού (ψίθυροι και κραυγές (!) λες και βρισκόμασταν σε ταβέρνα. Πως περιμένεις μετά η ψυχή σου να υποδεχτεί τη συγκίνηση)
- Το ένθετο με τους στίχους και την παρουσίαση είχε αρκετά λάθη.
ΝΙΚΗΤΕΣ ΑΓΩΝΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΥΝΘΕΣΗΣ
(χορηγία έκδοσης ολοκληρωμένου έργου – cd)
ΝΕΦΕΛΗ ΛΙΟΥΤΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ Τα ανομολόγητα, Στίχοι: Νεφέλη Λιούτα Το όνειρο, Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Του περήφανου, Στίχοι: Νεφέλη Λιούτα Ντούκου, ντούκου μηχανάκι, Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Το βαλς του τούρκικου, Στίχοι: Νεφέλη Λιούτα Τα τζιτζίκια, Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης

2^ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΥΝΘΕΣΗΣΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ
Κόκκινα νερά, Στίχοι: Ελένη Φωτάκη
Όλα είναι κρυφτό, Στίχοι: Φωτεινή Λαμπρίδη
Άλλο ένα βράδυ, Στίχοι: Έμη Σίνη

3^ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΥΝΘΕΣΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΑΣ
Δρόμος, Ποίηση: Κ.Γ. Καρυωτάκης
Το ξύδι και το μέλι, Στίχοι: Μάριος Μάκρας
Ο εαυτός μου, Στίχοι: Μάριος Μάκρας
ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ: ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΚΟΡΟΛΟΓΟΥ Κορμί μου αντέχεις Στίχοι, ερμηνεία: Ιφιγένεια Κορολόγου
ΕΥΦΗΜΟΣ ΜΝΕΙΑ ΓΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΝΑΝΑ ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΥ στα τραγούδια του Άγγελου Αγγέλου
Και ΤΑΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ στα τραγούδια του Κώστα Μάκρα

ΝΕΦΕΛΗ ΛΙΟΥΤΑ: http://www.youtube.com/watch?v=50QUvqP0D3E
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ: http://www.youtube.com/watch?v=D9ppb8qiLoU

Ας μου επιτρέψει ο συντάκτης του άρθρου να συμπληρώσω ότι δόθηκε και
εύφημος μνεία για τον στίχο που μοιράστηκε η Νεφέλη Λιούτα με τον Χρήστο Γόδα!

Η ΝΕΦΕΛΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ 1. ΣΥΝΘΕΣΗ

2011-12-12T20:27:00.000+02:00

Τελικός των Αγώνων Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού
(1. Σύνθεση),

που οργανώνει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011 και ώρα 20:00

Λεωφόρος Συγγρού 107-109, Αθήνα 11745
Εισιτήρια: 210 900 5 800,
Διοίκηση: 2130 1 78000

Email: info@sgt.gr

H επιτροπή του τελικού απαρτίζεται από τους:

Δήμο Αβδελιώδη, Αγαθή Δημητρούκα, Πέτρο Μάρκαρη, Χρήστο Μιχαηλίδη, Μίλτο Λογιάδη, Αντώνη Παπαδημητρίου, Βασίλη Παπαβασιλείου, Μηνά Μαυρικάκη

Και η Νεφέλη μας, θα είναι εκεί, να διαγωνίζεται, ανάμεσα σε άλλους 10 άξιους καλλιτέχνες

Νεφέλη, θα είμαστε εκεί!

Καλή επιτυχία!

ΤΟ ΩΔΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

2011-11-05T21:28:00.000+02:00

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΟΥ ΤΟ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΤΑΜΕΙΑ

ΘΑΛΑΣΣΑ ΟΙ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

ΑΧΤΙΔΑ ΦΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΝΑ ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΝΕΦΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΠΑΛΙ ΜΑΥΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ

ΑΝΑΚΟΠΕΣ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ

ΚΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ

ΠΟΣΟ ΑΝΑΓΚΗ ΕΧΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝΕ ΤΟ ΦΩΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ

ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΟΤΙ Ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

ΠΙΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΗ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΗ ΜΕΡΑ

photos by nelly

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ

2011-11-04T07:37:00.000+02:00

ΟΙ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΝΟΤΑΣ

μπορεί να έχουν το χρώμα

της " ΣΙΓΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ" του Γερμανού συνθέτη Bernd Alois Zimmermann

ή το σοφιστικέ χρώμα της

" Συμφωνίας του Παρισιού" του Wolfgang Amadeus Mozart,

το χρώμα
της εισαγωγής του Αυστριακού συνθέτη για την όπερα Ντον Τζοβάνι

και το πιο γλυκό χρώμα
του
πιο γνωστού του και αγαπητού κοντσέρτου για βιολί αρ. 5 σε λα ελάσσονα,

παιγμένο από τον Ρουμάνο βιολονίστα Σέρτζιου Ναστάσα,

που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα ως Εξάρχων της Καμεράτα ορχήστρας Φίλων της Μουσικής.

Διευθύνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών

Βασίλης Χριστόπουλος.

Ενδιαφέρουσα συνύπαρξη ενός συνθέτη του 20 αιώνα με τον πιο γνωστό συνθέτη όλων των εποχών

Ο Zimmermann γεννήθηκε στην Bliesheim κοντά στην Κολωνία . Μεγάλωσε σε μια αγροτική οικογένεια, παρακολουθώντας ένα αυστηρό καθολικό σχολείο και στην συνέχεια σπούδασε παιδαγωγικά με ειδίκευση στην μουσική εκπαίδευση, μουσικολογία και σύνθεση.
Με δυο υποτροφίες για τη Villa Massimo στο ενεργητικό του και την θέση του καθηγητή σύνθεσης στο μουσικό πανεπιστήμιο της Κολωνίας και μετά την όπερά του "οι Στρατιώτες" που τον έκανε διάσημο, άνοιξε ο δρόμος με υποτροφία για την ακαδημία των τεχνών του Βερολίνου.
Όμως χρόνια προβλήματα υγείας, μια σπάνια δερματική πάθηση που προσέβαλε και την όρασή του, τον οδήγησε σε κατάθλιψη και τελικά σε αυτοκτονία τον Αύγουστο του 1970.
Άφησε πίσω του πολλά έργα, άλλα σε ατονικό στυλ, άλλα σε δωδεκαφθογγικό, άλλα με σειραϊκή μορφή, αλλά και με μεγάλη επιρροή από την παράδοση και την μεγάλη του αγάπη την τζαζ.
Έγραψε και μουσική για τον κινηματογράφο και το θέατρο, γενικά δηλ μουσική επένδυση για εικόνα.
Η όπερά του "οι Στρατιώτες" αν και αρχικά θεωρήθηκε έργο μη εκτελεστό λόγω του μεγάλου αριθμού εκτελεστών που απαιτούσε, τελικά έκανε πρεμιέρα το 1965. Και ήταν αυτό που τον έκανε διάσημο. Λίγο πριν τον θάνατό του δούλευε μια νέα όπερα, την Μήδεια.

Σας περιμένουμε στην αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών
σήμερα
Παρασκευή 4/11/2011 και ώρα 20:30

Καλή σας ακρόαση!

ΤΑ ΜΟΛΥΒΙΑ - ΚΟΜΑΝΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ!

2011-10-30T20:12:00.000+02:00

μια βόλτα πρώτα εδώ να μάθετε το τι το πώς και το γιατί και μετά βούρ για

http://nefeliwalkingundercover.bandcamp.com/

και καλή ακρόαση!!!!

Καλή επιτυχία Νεφέλη!

ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ

2011-10-12T18:19:00.000+03:00

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΗ
ΛΑΜΙΑ
ΧΑΙΝΤΕΛ, ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΥ,
ΜΠΕΤΟΒΕΝ
ΠΑΡ. 14 ΟΚΤ. 21:00
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΛΑΜΙΑΣ
ΓΚΕΟΡΓΚ
ΦΡΗΝΤΡΙΧ ΧΑΙΝΤΕΛ
Μουσική των Νερών,
(αποσπάσματα από
την 1η και 2η Σουίτα)
ΠΙΟΤΡ ΙΛΙΤΣ
ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΥ
Παραλλαγές Ροκοκό,
για βιολοντσέλο και
ορχήστρα, έργο 33
ΛΟΥΝΤΒΙΧ
ΒΑΝ ΜΠΕΤΟΒΕΝ
Συμφωνία αρ.4
σε σι ύφεση μείζονα,
έργο 60
ΣΟΛΙΣΤ
Τιμόθεος Πετρίν,
βιολοντσέλο
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Βασίλης Χριστόπουλος

..........................................................................................................................

ΓΚΑΛΑ ΟΠΕΡΑΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟΝΑΣ
ΚΑΟΥΦΜΑΝ
«Ένας από τους
μεγαλύτερους
τενόρους των
ημερών μας
ερμηνεύει άριες
από τον ιταλικό
βερισμό...»
Οι φωνητικές και ερμηνευτικές του επιδόσεις
του επιτρέπουν να υπηρετεί ένα ασυνήθιστα
ευρύ ρεπερτόριο (όπερα, συναυλιακές εμφανί-
σεις, ρεσιτάλ). Ο διάσημος Γερμανός τενόρος
είναι περιζήτητος στις μεγαλύτερες αίθουσες
του κόσμου και έχει ερμηνεύσει σημαντικούς
ρόλους δίπλα σε μεγάλες φωνές όπως η Α.
Γκεοργκίου και η Α. Νετρέμπκο. Συνεργάζεται με
αρχιμουσικούς όπως ο Παππάνο, ο Μπίτσκοφ,
ο Μπάρενμποϊμ, ο Γκέργκιεφ, ο Ντουνταμέλ, ο
Τήλεμαν, ο Ρατλ κ.ά. Πολύ σημαντική περίοδος
στην καριέρα του, που καθόρισε και τη μετέ-
πειτα πορεία του, ήταν τα χρόνια της στενής
συνεργασίας του με την Όπερα της Ζυρίχης,
μία συνεργασία που ξεκίνησε το 2001. Το πρώτο
σόλο άλμπουμ του Γιόνας Κάουφμαν με τίτλο
≪Romantic Arias≫ έγινε αμέσως μπεστ σέλλερ
(Decca), ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε ο δίσκος
με τίτλο ≪Verismo Arias≫ που ηχογράφησε με την
Ορχήστρα Santa Cecilia υπό τον Α. Παππάνο.
Ανατύπωση από το πρόγραμμα του Ο.Μ.Μ.Α.
(Σεπτέμβριος–Δεκέμβριος 2011)

ΠΕΜ. 20 ΟΚΤ. 20:30
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΑΘΗΝΩΝ
Αίθουσα Χρήστος
Λαμπράκης
Έργα των:
ΜΑΣΚΑΝΙ
ΠΟΝΚΙΕΛΙ
ΤΣΙΛΕΑ
ΛΕΟΝΚΑΒΑΛΟ
ΤΖΙΟΡΝΤΑΝΟ
κ.ά.
ΣΟΛΙΣΤ
Γιόνας Κάουφμαν,
τενόρος
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Γιόχεν Ρήντερ
Παραγωγή
Ο.Μ.Μ.Α.

........................................................................................................................................

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΙΑΧΗ
ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΚΥΚΛΟΣ «ΘΥΣΙΑ»
«Το συμφωνικό
μεγαλείο του
κορυφαίου συμ-
φωνιστή φτάνει
στο απόγειό του»
Ο αρχιμουσικός Μίλτος Λογιάδης και ο πιανί-
στας Τάσος Πάππας ενώνουν τις ερμηνευτικές
τους δυνάμεις σε ένα πρόγραμμα υψηλών
απαιτήσεων και αδιάλειπτης έντασης.
Τα τραγικά γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου
Πολέμου δεν θα μπορούσαν να μην αφήσουν
το στίγμα τους στην μουσική δημιουργία.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η κολοσσιαία
Έβδομη Συμφωνία του Σοστακόβιτς, επονο-
μαζόμενη ≪του Λένινγκραντ≫, στην οποία το
συμφωνικό μεγαλείο του κορυφαίου συμφω-
νιστή φτάνει στο απόγειό του και ≪στρατεύε-
ται≫ όχι μόνο για να περιγράψει την φρίκη του
πολέμου, τον ευτελισμό της ανθρώπινης ζωής
και αξιοπρέπειας αλλά και για να υμνήσει την
αυτοθυσία του ανώνυμου στρατιώτη ή πολίτη.
Ο μεγαλύτερος συνθέτης της Αρμενίας, Αράμ
Χατσατουριάν, πρόβαλε με το έργο του το μου-
σικό χρώμα της πατρίδας του στο παγκόσμιο
κοινό. Στο διάσημο κοντσέρτο για πιάνο, πιάνο
και ορχήστρα τραγουδούν από κοινού τις λύπες
και τις χαρές ενός λαού, χορεύουν μαζί του με
ανυπόκριτο πάθος και μας θυμίζουν πως το βαθιά
εθνικό είναι συγχρόνως βαθιά πανανθρώπινο.
ΚΥΚΛΟΣ ≪ΘΥΣΙΑ≫
Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΘΥΣΙΑ

ΠΑΡ. 28 ΟΚΤ. 20:30
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΑΘΗΝΩΝ
Αίθουσα Χρήστος
Λαμπράκης
ΑΡΑΜ ΧΑΤΣΑΤΟΥΡΙΑΝ
Κοντσέρτο για πιάνο
και ορχήστρα
ΝΤΜΙΤΡΙ
ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ
Συμφωνία αρ.7 σε
ντο μείζονα, έργο 60
≪του Λένινγκραντ≫
ΣΟΛΙΣΤ
Αναστάσιος Πάππας,
πιάνο
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Μίλτος Λογιάδης

Λαμπρή επανεκκίνηση για την ΚΟΑ!

2011-10-11T21:03:00.000+03:00

δια της πένας του Γιάννη Σβώλου, στην σημερινή Ελευθεροτυπία!

Φούσκωσα σαν γάλος διαβάζοντας σήμερα την κριτική του Γιάννη Σβώλου στην Ελευθεροτυπία.

Επιτέλους, ανεβήκαμε στη σκηνή με ψηλά το κεφάλι και φύγαμε από κει μετά το τέλος της συναυλίας με το κεφάλι ακόμη ψηλότερα.
Κάτι καλό συμβαίνει στην ΚΟΑ και το κυριότερο, ο κόσμος το καταλαβαίνει.
Φάνηκε ήδη στην εκτέλεση της συμφωνίας Μάλερ στο Ηρώδειο το καλοκαίρι, φάνηκε στην πολύ πετυχημένη περιοδεία μας στην Αυστρία, φάνηκε στις συναυλίες μας στην επαρχία.

Νέα πνοή, άλλο επίπεδο.
Διευθυντής και μουσικοί μαζί στον ίδιο στόχο, στον ίδιο αγώνα.
Αίθουσα γεμάτη με εισιτήρια και όχι με εκατοντάδες προσκλήσεων.
Πρόβες επαρκείς, με κλίμα όμορφο κι ας μας καταρρακώνει η εποχή.
Καλλιτεχνικό επίπεδο, επιτέλους αντάξιο του δυναμικού της ορχήστρας.

Μόνη μου αγωνία, αν η κρίση θα μας αφήσει να σηκώσουμε κεφάλι,
αν οι περιστάσεις και τα άδεια ταμεία θα μας αφήσουν να δείξουμε, τι μπορούμε να κάνουμε,
αν ο διευθυντής μας θα καταφέρει να υλοποιήσει τον προγραμματισμό του χωρίς χρήματα....

Κύριε Υπουργέ Πολιτισμού
Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών έμεινε ανοιχτή σε όλη τη διάρκεια της κατοχής, αλλά τότε ο κατακτητής ήθελε να δείξει πολιτισμό και την στήριξε.
Ίσως αυτή να είναι και η μόνη μας διαφορά από τις τότε συνθήκες...
Ανήμερα της κηδείας του Κωστή Παλαμά, 28 Φεβρουαρίου του 1943 η ΚΟΑ έδινε την πρώτη της συναυλία σαν Κρατική Ορχήστρα στο κατάμεστο Ολύμπια υπό την διεύθυνση του Μανόλη Καλομοίρη!
Την ΚΟΑ την έκλεισε μόνο η χούντα ...

Ελπίζω και εύχομαι μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου, τώρα που κάτι καλό γίνεται στην πρώτη τη τάξει ορχήστρα της χώρας, στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, τώρα που μπορούμε να κοιτάμε τις άλλες ευρωπαϊκές ορχήστρες κατάματα, να μην μας κλείσετε, να μην μας αφήσετε να κλείσουμε από έλλειψη πόρων.
Ίσως θα μπορούσατε από κάπου αλλού να εξοικονομήσετε πόρους και να καλύψετε τουλάχιστον την μισθοδοσία των 9 διοικητικών μας υπαλλήλων!!!!

ΜΟΝΑΞΙΑ

2011-10-05T11:18:00.000+03:00

ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΦΑΛΑΙΝΕΣ!

2011-09-28T11:10:00.000+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=RzSWGPmjwjA&feature=player_detailpage

ΚΥΚΛΟΣ "ΝΕΡΟ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΑ

Σε πρώτη εκτέλεση για την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

το έργο του

HOVHANESS

"και ο Θεός έπλασε τις μεγάλες φάλαινες"

πληροφορίες ΕΔΩ

ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ

2011-09-26T09:38:00.001+03:00

Ε λοιπόν ναι
Χτυπήστε με
Κρεμάστε με
Ξεσκίστε με
Ρίξτε με στην Πυρά
Ναι, εγώ φταίω για όλα
Εγώ που είχα την πονηριά να σπουδάσω 15 χρόνια μουσική, να δουλεύω από τα 15 για να αγοράσω ένα όργανο αξιοπρεπές για τις σπουδές μου και μετά για τη δουλειά μου,
που έχασα ό,τι οι συνομήλικοί μου χάρηκαν στα καλοκαίρια που εγώ δεν έζησα,
πού μπήκα στη δουλειά μου με εξετάσεις,
που πήρα την ανώτερη θέση πάλι με εξετάσεις,
που είμαι εκεί 26 χρόνια και εξακολουθώ να μελετώ για να μπορώ να ανταποκριθώ,
που ακριβοπλήρωσα τις σπουδές μου γιατί ποτέ η πολιτεία δεν φρόντισε να μου τις παρέχει δωρεάν και που ακόμη εξακολουθώ να πληρώνω όργανα, αξεσουάρ, συντήρηση, βιβλία,
για να είμαι καλύτερη στη δουλειά μου
Ναι, πετάξτε με στον Καιάδα
Ομολογώ
Εγώ οδήγησα τη χώρα στην καταστροφή
Κατάκλεψα τα ταμεία
έστειλα τις καταθέσεις μου μισθοδοσίας σητν Ελβετία
κατάκλεψα την Εφορία γιατί προφανώς έπρεπε να μου κρατούν περισσότερο φόρο
τόλμησα να ονειρευτώ ένα δικό μου σπίτι
τόλμησα να μην αφήσω το σπίτι της μητέρας μου στο χωριό να γκρεμιστεί
τόλμησα να κάνω οικογένεια
τόλμησα να στείλω τα παιδιά μου σε σχολεία που δεν λειτουργούν
ναι ομολογώ
ΕΙΜΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ
ο υπ' αριθ. 1 εχθρός της χώρας!
Λιθοβολήστε με μέχρι θανάτου
και υπομονή λιγάκι ακόμη
όπου νάναι ξεψυχάω....

το παραμύθι των καρεκλών!

2011-09-18T23:49:00.001+03:00

Μια φορά κι έναν καιρό ένας μεγάααλος άρχοντας κάθιζε τα γερασμένα του οπίσθια στον θρόνο του, τον οποίον φρόντιζε να ταΐζει καλά- καλά με τα πλούσια φαγητά που του χάριζαν κάτι πλούσιες και γηραιές κυρίες

Μέχρι που ο θρόνος έγινε πολύ μεγάλος, αλλά τα γερασμένα του οπίσθια τον έβρισκαν πολύ σκληρό και σκέφτηκε πως ήταν καιρός να αποσυρθεί

Σκέφτηκε πολύ, γιατί δεν ήθελε να υπάρξει ποτέ κανείς καλύτερός του και έτσι αποφάσισε να τον τεμαχίσει στα δυο μοιράζοντάς τον στους δυο καλύτερους γιους του

Όπως βέβαια γίνεται συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, ο ένας εκ των δυο διαδόχων πριόνισε τον θρόνο του δευτέρου σκεπτόμενος πολύ σωστά ότι η εξουσία δεν μοιράζεται στα δυο...

Για πολλά χρόνια μάζευε γύρω του κόσμο και καμαρωτός απολάμβανε την κυριαρχία του

Δεν σηκωνόταν ποτέ από τον θρόνο του μέχρι που αυτός άρχισε να φθείρεται

Προσπαθούσε να δει αν υπάρχει κάπου μακρυά ένα φως

αλλά όντας εγωιστής και απερίσκεπτος έβλεπε την καρέκλα του σαν πολυθρόνα και το χειρότερο δεν έβλεπε πως είναι φθαρμένη από το πολύ κλωθογύρισμα των οπισθίων

Άρχισε να βλέπει τριγύρω του σκιές, φανταστικούς εχθρούς δηλαδή

μα δεν μπορούσε να καταλάβει ότι με το πολύ τρίψε - τρίψε των οπισθίων πάνω στον θρόνο του, τον είχε φτάσει στο χείλος του γκρεμού

και δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι ο τρόπος που συμπεριφερόταν στον θρόνο του είχε μετατρέψει το βασίλειό του σε ένα πολυτελές wc

Μέχρι που έπεσε μέσα στη γούρνα του βόθρου και πνίγηκε αφήνοντας το θρόνο του άδειο...

προς μεγάλη αγαλλίαση των υπηκόων του

ΥΓ: γιαυτό λατρεύω τις άδειες καρέκλες...

photos by nelly

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ....

2011-08-14T01:39:00.002+03:00

ΚΑΝΕΙ ΚΥΚΛΟ

ΣΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΟΥ

ΤΟΝ ΚΗΠΟ...

θα μπορούσε να ακούγεται δια στόματος Χρήστου Τζιτζιμίκα ίσως στο αυριανό πανήγυρι της Καλομοίρας

κάπου στα βουνά της Θεσσαλίας

Όπου κι αν είστε φίλοι μου, να περνάτε όμορφα γιατί μας έρχονται δύσκολοι χειμώνες

photos by nelly

ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ!

2011-07-23T21:40:00.005+03:00

Το αρχαίο θέατρο βρίσκεται σήμερα στη συνοικία Θεάτρου, στον δήμο Ερέτριας του νομού Ευβοίας.

Η πρώτη οικοδομική φάση του χρονολογείται πιθανόν στο τελευταίο τρίτο του 4ου αιώνα π. Χ.

και η δεύτερη γύρω στο 300 π. Χ.

Κατά την τρίτη και τελευταία οικοδομική φάση, μετά το 198 π. Χ., επεκτάθηκε το κτίριο της σκηνής,

ενώ στους ρωμαϊκούς χρόνους χρησιμοποιήθηκε και ως αρένα για αγώνες μονομάχων.

Αυτό το κόσμημα της περιοχής είναι εγκαταλελειμμένο να θάβεται σιγά σιγά κάτω από τόνους χώματος και ξερά χορτάρια

Ευτυχώς όμως πάντα υπάρχουν κάποιοι ωραίοι, τρελοί, ιδεολόγοι, που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανά διάφορα τέτοια αρχαία μνημεία

Έτσι έγινε και στην Ερέτρια, όπου κάποιοι κάτοικοι ανέλαβαν την πρωτοβουλία να σώσουν αυτό το πανέμορφο θέατρο. Έκαναν μελέτες, χτύπησαν πόρτες, έφτασαν ευτυχώς στο "Διάζωμα", μα ακόμη προσπαθούν χωρίς αποτέλεσμα...

Φέτος που βρέθηκα στην περιοχή λόγω των σεμιναρίων, με πλησίασαν δειλά μήπως και θα είχα τη διάθεση να παίξω εκεί για να δοκιμάσουμε την ακουστική.
Ήδη είχαν δοκιμάσει την ακουστική για χαμηλές συχνότητες και ήθελαν και πιο ψιλές όπως το βιολί αλλά και πιο ασθενείς ήχους, όπως αυτοί της κιθάρας

Πήγαμε το επόμενο πρωί από τη συναυλία μου, στις 6:30 πμ και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό!!!!

'Επαιξα σε διάφορα σημεία, το ίδιο έκανε και η κιθάρα, μετά παίξαμε όλοι μαζί και βέβαια βρεθήκαμε και στις θέσεις των ακροατών για να διαπιστώσουμε τι φτάνει στις κερκίδες!

Μιλάμε για ένα θέατρο εξαιρετικής ακουστικής, που σε κάθε σημείο των κερκίδων φτάνει ο παραμικρός ήχος από την "ορχήστρα" αλλά μιλάμε και για μια απίστευτη καθαρότητα του ήχου, για μια διαύγεια ζηλευτή, τέτοια που κάνει τον κάθε ερμηνευτή να παίζει αβίαστα και φυσικά και που ούτε το θέατρο Ηρώδου Αττικού δεν διαθέτει.

Στη συνέχεια βάλαμε και φωνή και παίζαμε όλοι ταυτόχρονα, ακροβολισμένοι σε διαφορετικά σημεία της σκηνής και όμως όλοι ακούγαμε τους άλλους καθαρότατα και ταυτόχρονα και τους εαυτούς μας

Αυτό που έφτανε στις κερκίδες ήταν ξεκάθαροι ήχοι από κάθε όργανο, παρόλο που ταυτόχρονα έφταναν και οι ήχοι των αυτοκινήτων!!!

Με τα συμπεράσματά μας συντάξαμε εκθέσεις τις οποίες και θέσαμε στην διάθεση των δραστήριων κατοίκων της περιοχής
Ευχή μας, αυτό το στολίδι, το κόσμημα της περιοχής να αξιολογηθεί σωστά από την πολιτεία
και να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο

Κυρία Γενική Γραμματέα του ΥΠΠΟΤ στην ευαισθησία σας εναποθέτουμε τις ελπίδες μας να αγκαλιάσετε και αυτό το υπέροχο μνημείο της πατρίδας μας.

photos by nelly (εκτός της πρώτης)

Ε! ΠΣΣΤ....

2011-07-17T23:23:00.000+03:00

καθίστε καλά γιατί σας έφαγα....

ΠΡΟΣ ΤΟΝ Κ. ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ (?) ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΕΡΤ

2011-07-14T16:29:00.005+03:00

Κυβερνητικός Εκπρόσωπος:
"Η Ραδιοτηλεόραση καταργείται, αφού δεν υπάρχει λόγος να συντηρείται μία τόσο ακριβή υπηρεσία. Το ίδιο θα συμβεί και με την Ορχήστρα της ΕΡΤ, η οποία, ίσως ενσωματωθεί σε κάποιο άλλο φορέα, όπως η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών."

Αξιότιμε Κύριε Κυβερνητικέ Εκπρόσωπε,

επιτρέψτε μου να σας εκφράσω τις απορίες που μου γέννησε η παραπάνω πρότασή σας, αν και δεν ανήκω στο δυναμικό της ΕΡΤ:

Ποιά ορχήστρα της ΕΡΤ;
Ξέρετε πόσες ορχήστρες έχει η ΕΡΤ;
Γνωρίζετε ότι πριν λίγο καιρό η "Ορχήστρα των Χρωμάτων" περιήλθε κι αυτή στην δικαιοδοσία της ΕΡΤ, για τον απλούστατο λόγο ότι η ΕΡΤ παρουσίασε πλεόνασμα στα οικονομικά της;
Ποια ορχήστρα θα ενσωματώσετε και πού;
Δηλαδή αν περισσεύει ένα τρομπόνι πχ σε μια από τις ορχήστρες της ΕΡΤ, θα το βάλετε να παίξει βιολί στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, γιατί πιθανόν η ΚΟΑ να έχει κάποιο κενό στα βιολιά;

Για ποιό λόγο διορίσατε νέους διευθυντές στις ορχήστρες μας, αν πρόκειται να ανοίξετε ένα τσουβάλι και να χώσετε μέσα όλες τις ορχήστρες αχταρμά;

Γνωρίζετε αν υπάρχει έστω και μια χώρα στην Ευρώπη, που να μην διαθέτει ορχήστρες ραδιοφωνίας; Και συμφωνικές ορχήστρες και φιλαρμονικές ορχήστρες και όπερες και ορχήστρες δωματίου και το κάθε σύνολο έχει το ρόλο του, ξεχωριστό και διακριτό;
Και να μην μιλάμε για την Ευρώπη μόνο, γνωρίζετε πόσες ορχήστρες και πόσες όπερες διαθέτει η Τουρκία; Η Βουλγαρία; Η Ρουμανία;

Γνωρίζετε ποια θέση κατείχε η μουσική στην εκπαίδευση στην αρχαία Ελλάδα;
Γνωρίζετε ποια θέση κατέχει σήμερα η μουσική στην εκπαίδευση στις προηγμένες χώρες και όχι μόνο; Και ποια θέση κατέχει στη δική μας εκπαίδευση;
Έχετε ακούσει για το πείραμα της Βολιβίας;
Για την ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ;

Αυτά, που άλλες χώρες πιο προηγμένες από μας θεωρούν δεδομένα και αυτά που χώρες, που θεωρούμε λιγότερο ανεπτυγμένες από μας, προσπαθούν να πετύχουν, εμείς θα τα καταστρέψουμε;
Θα τα εξαφανίσουμε;
Πόσο σας κοστίζει μια ορχήστρα, κύριε κυβερνητικέ εκπρόσωπε;
Πόσο σας κόστισε η διοργάνωση της Γιουροβίζιον;
Τα πάρτι των special olympics; Ενώ η ΚΟΑ και οι καλλιτέχνες προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς, εκατομμύρια ευρώ έφυγαν από δω και από κει σε παράπλευρες εκδηλώσεις και φιλοξενίες...

Πώς θα βγούμε από το βούρκο, κύριε κυβερνητικέ εκπρόσωπε, δίχως πολιτισμό και δίχως παιδεία;
Τι θα δώσουμε στα παιδιά μας;

Επιτρέψτε μου να σας κάνω μια μικρή υπόδειξη, κύριε κυβερνητικέ εκπρόσωπε,
αυτό που όλοι ψιθυρίζουν:
Αφήστε τον πολιτισμό, την τέχνη, τα σχολεία και τα νοσοκομεία στη θέση τους και επενδύστε πάνω σε αυτά
Επενδύστε στην παιδεία, τον πολιτισμό, την υγεία για να μπορέσουμε να πάμε μπροστά

Αυτά τα λίγα είχα να σας πω, εγώ μια ταπεινή μουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, που σπούδασα 15 χρόνια μουσική με δικά μου έξοδα, γιατί το κράτος ποτέ δεν μας παρείχε μουσική παιδεία, με απίστευτες θυσίες, χωρίς διακοπές, με ατελείωτες ώρες μελέτης ακόμη και σήμερα στα 48 μου χρόνια, που συνεχώς δίνω στη ζωή μου εξετάσεις, με συχνά κοινωνική απομόνωση λόγω των απαιτήσεων του επαγγέλματος, που δοκιμάζομαι καθημερινά στη σκηνή, όπως όλοι οι μουσικοί άλλωστε και που ποτέ μα ποτέ δεν ένιωσα την πολιτεία δίπλα μου, ούτε τα 15 χρόνια σπουδών, ούτε τα 26 χρόνια που έχω την τιμή και τη χαρά να είμαι μέλος της ΚΟΑ.

Αν αύριο Παρασκευή 15 Ιουλίου 2011, βρεθείτε στο θέατρο Ηρώδου Αττικού για να παρακολουθήσετε την δεύτερη συμφωνία του Μάλερ την επονομαζόμενη της Αναστάσεως (αμήν και πότε) με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, να ξέρετε ότι διακόσιοι εικοσιτέσσερις άνθρωποι δουλέψαμε πολύ σκληρά γιαυτό που θα ακούσετε! Και είμαστε περήφανοι γιαυτό!
Και η δουλειά δεν είναι μόνο η προετοιμασία των δυο εβδομάδων, αλλά και όλη η μελέτη, που χρόνια έχουμε ρίξει όλοι μας και οι κάλοι που βγάλαμε στα δάκτυλα....
Σας προσκαλούμε να μας ακούσετε...

Με τιμή
μια μουσικός της ΚΟΑ

ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ

2011-07-12T08:03:00.002+03:00

ξυπνούσαμε χαράματα και κανείς δεν δυσανασχετούσε
ήμασταν όλη μέρα με τα όργανα στο χέρι μελετώντας και κανείς δεν είπε κουράστηκα
τα βράδυα δίναμε συναυλίες και όλοι χειροκροτούσαν όλους
φτειάξαμε μουσικά σύνολα, με άλλους σπουδαστές άλλων οργάνων και νιώσαμε τη χαρά της μουσικής συνεργασίας
την πληρότητα της δημιουργίας
τη γνώση του διαφορετικού
εκτεθήκαμε σε διαγωνισμούς και φύγαμε όλοι νικητές
κρίναμε και κριθήκαμε, χωρίς άγχος
ακούσαμε ενδιαφέρουσες διαλέξεις
υιοθετήσαμε τον Τσιπ το ορφανό πουλάκι
δοκιμάσαμε την καταπληκτική ακουστική του αρχαίου μα μη επισκέψιμου θεάτρου
ξενυχτήσαμε στην παραλία ξεδιπλώνοντας σκέψεις και γνωρίζοντας ο ένας τον άλλο
όλοι μαζί, μικροί - μεγάλοι, σπουδαστές, γονείς, συνοδοί, δασκαλοι
κι όταν έφτασε στο τέλος
ανανεώσαμε το ραντεβού για του χρόνου με δάκρυα στα μάτια
γιατί κανείς μας δεν ήθελε να τελειώσει
Ιάκωβε, Κώστα, Δημήτρη, Τριαντάφυλλε, Εφηλένα, Εφη, Ντιάνα, Γιώργο, Αγγελε, Βίβιαν, Σοφία, Αρτεμις, Ντίνα, Μαρία, Νεφέλη, Νεφέλη, Διονυσία, Αχιλλέα, Στέφη, Ιάσων, Εστέλλα, Νίκη, Ευαγγελία, Μαρία, Βαγγέλη, Μαντώ, Οδυσσέα, Χάρη, Κώστα, Τάσο και όοοοολοι εσείς οι υπόλοιποι, που γεμίσατε αυτόν τον υπέροχο κήπο με τις νότες, σας και τις φωνές σας, με τις γνώσεις σας και τις αγωνίες σας
σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, να περάσατε όμορφα, να έχετε πάντα επιτυχίες και μην ξεχάσετε,
θα τα πούμε του χρόνου!!!!!

photos by nelly

ΟΤΑΝ Η ΦΥΣΗ ΤΑ ΒΑΦΕΙ ΜΑΥΡΑ

2011-07-01T00:10:00.000+03:00

...είναι γιατί το φως είναι τόσο δυνατό

που δεν αφήνει περιθώρια να δούμε τα άλλα χρώματα

και αν και οι αντιθέσεις του άσπρου και του μαύρου στην παλέτα της φύσης

είναι μεν δυναμικές

καθόλου δε δεν μας τρομάζουν

τι γίνεται όμως με το ασπρόμαυρο που κατακλύζει τις ζωές μας

με τα όνειρα που δεν είναι πια ροζ, όπως μας τραγουδούσε ο Μηλιώκας

τι γίνεται όταν σύννεφα, όχι σαν κι αυτά

αλλά σύννεφα καπνού και χημικών, μας πνίγουν;

τι γίνεται όταν το μέλλον είναι πιο ομιχλώδες από αυτό το τοπίο του Δομοκού

και δεν ξέρουμε πια τι αιωρείται πάνω απ' τα κεφάλια μας;

ελπίδες κρυμμένες,

τρομάζεις και μόνο να σκεφτείς

να τις αφήσεις να φανούν

δειλά να ξεμυτίσουν

κι ας ξέρεις, ότι κάπου εκεί ψηλά μπορούν και να πετάξουν

κι αν συναντήσουν απότομα το φως μήπως καούν;

από τη μήτρα της μάνας γης

αν ξεπηδήσουν

και μεις ασπίδες τις υψώσουμε

μήπως και το κακό ξορκίσουμε

κι ό,τι θολά προβάλλει

σαν αχτίδα φωτός να αφήσουμε να ξεχυθεί

ίσως καταφέρουμε τον κόσμο αφ΄ υψηλού να τον κοιτάξουμε

τα φτερά μας να ετοιμάσουμε

κι' από τις ξόβεργες που μας έστησαν να ξεκολλήσουμε

πάνω από κορφές να αιωρηθούμε

εκεί που φαίνεται το φως τα σύννεφα να διαπεράσουμε

προσεχτικά μονάχα να μην καούμε

με σεβασμό και ωριμότητα να το χειριστούμε

κι ίσως όχι ο καθένας μοναχός

κι από τα έγκατα που μας έστειλαν

σκαλί σκαλί

τη σωτηρία μας να συναντήσουμε...

photos by nelly

ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ!

2011-06-17T12:20:00.001+03:00

Οι σπουδές μουσικής είναι επίπονες και χρονοβόρες, κοστίζουν ολόκληρη περιουσία, γιατί στην χώρα μας δεν υπάρχει δημόσια μουσική παιδεία - πλην του ενός και μοναδικού Κρατικού Ωδείου Βορείου Ελλάδος (που και αυτό αυτή τη στιγμή βάλλεται από παντού) και θέλουν πολλές θυσίες σε επίπεδο προσωπικό και οικογενειακό, απαιτούν σιδηρά πειθαρχία, πάρα - πάρα πολλές ώρες μελέτης και συνήθως ασκητικό βίο που οδηγεί σε αντικοινωνικότητα και απομόνωση.
Και το χειρότερο, αν κανείς αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας μουσικός και το πετύχει, ποτέ μα ποτέ δεν σταματά η μελέτη, ποτέ μα ποτέ δεν νιώθεις πλήρως προετοιμασμένος για την εκτέλεση ενός κομματιού και φυσικά είσαι πάντα πνιγμένος στα έξοδα με τις αγορές και την συντήρηση των οργάνων, με τις αγορές του απαραίτητου μουσικού υλικού και των cds, dvds κλπ. την παρακολούθηση συναυλιών και σεμιναρίων εντός και εκτός Ελλάδας με το ανάλογο οικονομικό κόστος φυσικά.

Για το βιολί η καλύτερη ηλικία για να ξεκινήσει κανείς είναι μεταξύ 5-7 ετών για να προλάβει να ολοκληρώσει τις σπουδές στα 20 με 22, ώστε να έχει και ένα μικρό περιθώριο για μεταπτυχιακά σε μια άλλη χώρα, ώστε να κατοχυρώσει τους τίτλους σπουδών, διότι στην Ελλάδα το δίπλωμα οργάνου είναι ακόμη αδιαβάθμιτο.

Με όλα τα παραπάνω, πολλά παιδιά που ξεκινούν μουσικές σπουδές κάπου στην ηλικία των 15-17 ετών τα παρατούν και στρέφονται προς άλλες σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ που τουλάχιστον το πτυχίο τους έχει ένα αντίκρυσμα για την ελληνική εκπαιδευτική κλίμακα και δεν απαιτεί και τις δια βίου θυσίες.

Γνωρίζοντας όλα αυτά πολύ καλά, ζώντας στο χώρο της μουσικής από τα 7 μου χρόνια που ξεκίνησα να μαθαίνω βιολί, όντας επαγγελματίας πάρα πολλά χρόνια τώρα, με εκατοντάδες παιδιά να έχουν περάσει απο τα χέρια μου και βιώνοντας όλες αυτές τις αγωνίες τους, τις προσπάθειές τους άλλοτε επιτυχημένες και άλλοτε δυστυχώς όχι και τόσο και στην συνέχεια την προσπάθεια για επαγγελματική αποκατάσταση, τις χαρές και τις λύπες, τις συγκινήσεις και τις απογοητεύσεις, δεν μπορώ παρά να βιώνω με απίστευτη συγκίνηση την στιγμή του διπλώματος, αυτή τη μιάμιση ώρα πάνω στη σκηνή με απίστευτα βαρύ και δύσκολο πρόγραμμα, που στην αρχή σου φαίνεται βουνό και όταν φτάσεις στην τελευταία νότα γίνεται αυτόματα αέρας και εξανεμίζεται γίνεται ήδη ανάμνηση και τίποτε δεν μπορείς να φέρεις πίσω.

Πόσο μάλλον, όταν αυτό τα πλασματάκι στη σκηνή είναι το σπλάχνο σου και έχεις ζήσει την κάθε στιγμή της ζωής του, τις αγωνίες, τους εφιάλτες των τελευταίων ημερών, το σφίξιμο στο στομάχι όλον τον καιρό της προετοιμασίας, το χαμένο βλέμμα πάνω στη σκηνή όταν όλα έχουν τελειώσει και προσπαθεί να το συνειδητοποιήσει, την αγκαλιά με την πιανίστα, τον δεύτερο άνθρωπο μετά τον δάσκαλο που ακουμπάς τις αγωνίες σου, την αγκαλιά με τον δάσκαλο που του οφείλει τα πάντα και τη λύπη που νιώθει γιατί δεν θα ξαναπάει πια για μάθημα.

Και τότε δεν σε νοιάζουν οι βαθμοί, δεν σε νοιάζουν τα βραβεία, σε νοιάζει μόνο αυτό το χαμογελαστό πλασματάκι που πνίγεται στις αγκαλιές των φίλων και τα συγχαρητήρια, ντυμένο το όμορφο τυρκουάζ φορεματάκι που έραψε η γιαγιά ειδικά για την περίσταση. Γιατί τα φορέματα της γιαγιάς είναι κάθε βελονιά και μια ευχή είναι κάθε κουμπί και αγκαλιά, είναι το γούρι βρε αδελφέ!

Πριν δυο χρόνια τέτοια εποχή γράφαμε εδώ για το πτυχίο και τον θείο Μότσαρτ και η μέρα του διπλώματος φαινόταν τόσο μακρινή. Αλλά να που έφτασε και αυτή και όλα πήγαν καλά, δόξα το θεό.

Και σήμερα, the day after, μετά από πολύ καιρό το σπλάχνο μας ξύπνησε χωρίς αγωνίες, χωρίς σφιξίματα, χωρίς πονοκέφαλο πια, μόνο με μια λύπη που τελειώσαν τα μαθήματα και δεν θα ξαναμπεί στην τάξη με τον δάσκαλο. Πόσο όμορφη σκέψη και συναίσθημα αλήθεια, γιαυτόν το δάσκαλο που πίστεψε σ΄αυτήν και πάλεψε μαζί της για το καλύτερο προσφέροντας ό,τι περισσότερο μπορούσε ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ πρέπει να πω.
Και που όσα "ευχαριστώ" και να πούμε οικογενειακώς, δεν θα ξεπληρώσουν ποτέ τα όσα του οφείλουμε.

ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ-ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΜΙΛΤΟΥ ΛΟΓΙΑΔΗ

2011-06-06T22:56:00.001+03:00

Προς Πρόεδρο και Δ.Σ. της Ορχήστρας των Χρωμάτων

Κοινοποίηση : Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο

Αναπληρωτή Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Τηλέμαχο Χυτήρη

Αθήνα, 3 Ιουνίου 2011

Αξιότιμοι κύριοι,

Με αυτή μου την επιστολή θέλω να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Αρχιμουσικού της Ορχήστρας των Χρωμάτων, μια θέση που υπηρετώ με αφοσίωση εδώ και 20 χρόνια. Ο λόγος της παραίτησής μου είναι πως δεν διαθέτω άλλες ψυχικές αντοχές για να φέρω σε πέρας το έργο της ορχήστρας, όπως ορίζουν το καταστατικό και οι στόχοι του ιδρυτή της.

Η Ορχήστρα των Χρωμάτων υπήρξε έργο ζωής για μένα και πράγματι πίστευα ότι θα τελειώσω την καριέρα μου σ’αυτήν. Φαίνεται πως κάτι τέτοιο δε θα συμβεί. Η ταλαιπωρία που έχει υποστεί η Ορχήστρα όλα αυτά τα χρόνια από την πολιτεία και η επί της ουσίας αδιαφορία των Υπουργών Πολιτισμού από την ίδρυσή της έως σήμερα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, έχει δημιουργήσει μια κατάσταση αβάσταχτη για τους εργαζόμενους σ’αυτήν. Παρά τους ιδιαίτερα χαμηλούς μισθούς (ο απλός μουσικός αμοίβεται με 650 ευρώ μηνιαίως) και τις μεγάλες καθυστερήσεις στις πληρωμές, η μέχρι τώρα καλλιτεχνική παρουσία της Ορχήστρας αποδεικνύει την αφοσίωση και την πίστη στα ιδανικά του ιδρυτή της τόσο από τούς παλαιότερους μουσικούς που τον «ζήσανε» όσο και από τους νεώτερους που συνεχίζουν πάνω στην ίδια «φιλοσοφία» που ενσάρκωνε ο Μάνος Χατζιδάκις.

Η αντοχή όλων μας όμως έφτασε στα όριά της.

Ο παράνομος μηδενισμός της τακτικής επιχορήγησης του ΥΠΠΟΤ για το 2011 καθώς και η μεγάλη καθυστέρηση στην καταβολή της έκτακτης επιχορήγησης, η οποία πλέον θα χρησιμοποιηθεί για την εξόφληση του χρέους προς το ΙΚΑ, έχουν οδηγήσει το μόνιμο δυναμικό και τους εκτάκτους συνεργάτες της Ορχήστρας σε απελπισία.

Παράλληλα η απόφαση του ΥΠΠΟΤ για ένταξη της Ορχήστρας στην ΕΡΤ, βρίσκεται ακόμα στο στάδιο του σχεδιασμού, χωρίς χρονικό προσδιορισμό και ακριβείς προδιαγραφές. Επιπλέον, η ασάφεια και οι αντικρουόμενες απόψεις του Υπουργείου σχετικά με τους όρους της ένταξης έχουν επιτείνει την ανησυχία όλων για το μέλλον της Ορχήστρας και έχουν δημιουργήσει αμφιβολίες για το αν το ΥΠΠΟΤ προτίθεται να σώσει την Ορχήστρα των Χρωμάτων διατηρώντας τη φυσιογνωμία της και τον αριθμό των 40 μονίμων μουσικών.

Κάτω από αυτές της συνθήκες νιώθω ότι αποτελεί χρέος μου προς τον ιδρυτή της Ορχήστρας να υποβάλλω την παραίτησή μου, γνωρίζοντας ότι ο Μάνος Χατζιδάκις δεν θα δεχόταν ποτέ να βλέπει συναδέλφους του μουσικούς σε αυτή την απελπιστική κατάσταση.

Οι υπεύθυνοι ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Με αξιοπρέπεια,

Μίλτος Λογιάδης

ΝΙΚΟΣ ΛΥΚΟΥΡΕΣΗΣ "ΜΟΤΟ ΚΑΙ ΕΡΩΤΙΣΜΟΣ"

2011-06-01T13:35:00.003+03:00

Τον Νίκο Λυκούρεση γνωρίσαμε πριν τρια χρόνια σε ένα ταξίδι μας στη Ζάκυνθο. Εκρηκτικό ταμπεραμέντο, άνθρωπος ανήσυχος, εραστής της φύσης, του ξύλου, της πέτρας, αμετανόητος μηχανόβιος, λάτρης των γυναικών, υποδειγματικός πατέρας. Ένας αρχιτέκτονας, καλλιτέχνης, εκδότης, οικολόγος και δεκάδες άλλες ιδιότητες που μπορείτε νια διαβάσετε εδώ

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο απο Ζακυνθινούς γονείς την 9/9/1950. Σπούδασε στη Θεσαλονίκη στην πολυτεχνική σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και αποφοίτησε το 1974 με τον τίτλο του Αρχιτέκτονα Μηχανικού.

Οι σπουδές συνεχίζονται στο Παρίσι, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο PARIS VIII στον τομέα της Πολεοδομίας. Στο Παρίσι επίσης αποκτά το μεταπτυχιακό δίπλωμα στον τομέα της Γλυπτικής απο την σχολή Beaux Arts.

3έτη σπουδών Maitrise ARTS PLASTIQUES Αισθητικής στο Πανεπιστήμιο PARIS I Σορβόνης (Παρίσι): Δίπλωμα Μεταπτυχιακό
Πρακτική Εξάσκηση: ΓΑΛΛΙΑ, ΑΛΓΕΡΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ. Mαθήτευσε δίπλα στον Φατούρο, AnatoleKopp, Xenakis, Rottenberg, Mojenet.

Είναι λίγα μόνο στοιχεία από το πλούσιο βιογραφικό του.

Το γραφείο του στεγάζεται σε ένα εκπληκτικό διατηρηταίο οίκημα της Ζακύνθου, πληθωρικά γεμάτο κι αυτό από στοιχεία που δείχνουν τις αγάπες του.

και γεμάτο από φωτογραφίες

Πρόσφατα, την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΪΟΥ ώρα 22.30, έγινε στον Ιανό η παρουσίαση του βιβλίου του

«Μότο + Ερωτισμός + … Συναμαρτούμενα», από τις εκδόσεις ΕΝΤΥΠΟ.

Παρουσία Ζακυνθινών καλλιτεχνών ζέστανε τη βραδυά.

ο σκηνοθέτης Τώνης Λυκουρέσης είχε και την σκηνοθετική επιμέλεια της βραδυάς

Με ομιλητές τον Μίμη Φατούρο, (αρχιτέκτων – ομότιμος Πρύτανης Α.Π.Θ.) αγαπημένο του καθηγητή από το Πολυτεχνείο

Φίλους μηχανόβιους όπως ο Κώστας Ασημακόπουλος, επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής Παν/μίου Πατρών

Άλλο ένα μουσικό στιγμιότυπο

Φίλος και ομιλητής και ο Άγγελος Πυριόχος, δημοσιογράφος, που βρήκε τον παράδεισό του, όπως δήλωσε, στη Ζάκυνθο, σε σπίτι που του έχτισε ο Νίκος ο Λυκούρεσης

...και ιδού το βιβλίο του!!!

Η βραδυά ζεστή μέχρι το τέλος της, με μας να σιγοτραγουδάμε αγαπημένα τραγούδια

και η πιο συγκινητική στιγμή, όταν η κόρη του ξεδίπλωσε τα συναισθήματά της και την εικόνα της για τον πατέρα της, κλείνοντας, "μπαμπά σε αγαπώ πολύ"

XAVIER PHILLIPS KAI KOA

2011-05-21T08:48:00.009+03:00

Δεν θα κάνω καμιά ανάλυση των λόγων που μας οδήγησαν στην κρίση
Ούτε θα προτείνω λύσεις για να βγούμε από αυτήν
Θα εκφράσω απλά μια απορία

Όταν κάποιος ηγείται ενός οργανισμού και πρέπει να τον κάνει ανταγωνιστικό, φροντίζει τόσο για την ποιότητα του προϊόντος που παράγει όσο και για την προώθηση αυτού και την κατάκτηση μιας όσο το δυνατόν ψηλότερης θέσης στην αγορά.

Ετσι λέει το απλοϊκό μου μυαλό και ας με διαψεύσει όποιος έχει τις ευθύνες.....

Τι γίνεται όταν το προϊόν σου είναι πολύ καλό, δεν προσπαθείς να το πλασσάρεις στην αγορά; Προφανώς παραμένει άγνωστο.

Νομίζω το ίδιο συμβαίνει λοιπόν και στον χώρο του πολιτισμού.

Έτσι προχθές ημέρα Πέμπτη, ίσως η χειρότερη μέρα της εβδομάδας για κάποια εκδήλωση, αφού έχει προηγηθεί η Τετάρτη, που τα μαγαζιά είναι κλειστά και ακολουθεί η Παρασκευή, η πιο δημοφιλής ίσως ημέρα για έξοδο, η ΚΟΑ προγραμμάτισε συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κατ΄εξαίρεση, αφού συνήθως οι συναυλίες μας είναι Παρασκευή και το κοινό το γνωρίζει αυτό.

Προγραμμάτισε συναυλία με τον πολύ καλό μαέστρο Εμίλ Ταμπάκοφ, που πάντα είχε πολύ πετυχημένες εμφανίσεις με την ΚΟΑ και τον εξαιρετικό δεξιοτέχνη του τσέλου Xavier Phillips

στο δεύτερο κοντσέρτο του Σοστακόβιτς. Το υπόλοιπο πρόγραμμα περιελάμβανε ένα μινιμαλιστικό έργο του μαέστρου και την δεύτερη σουίτα του Προκόφιεφ από το μπαλέτο Ρωμαίος και Ιουλιέτα, ένα κομμάτι γνωστό και αγαπημένο.

Προγραμμάτισε αυτή τη συναυλία χωρίς καθόλου μα καθόλου να την προβάλλει, σε μια ημέρα νεκρή στην ουσία για τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Δεν νομίζω οτι στην καριέρα μου έχω ξαναπαίξει σε λιγότερο κοινό και δεν το άξιζε κανείς αυτό. Ούτε ο σολίστας, ένα μεγάλο όνομα παγκοσμίως, ούτε ο μαέστρος, ούτε η ορχήστρα μας.

Το πρώτο συναίσθημα βγαίνοντας στη σκηνή, ήταν ντροπή για τους δυο φιλοξενούμενους μας.

Το δεύτερο ήταν πίκρα και οργή

Και αυτό το συναίσθημα είχαμε όλοι πάνω στη σκηνή.

Ελπίζω ο νέος διευθυντής της ΚΟΑ να φροντίσει να μην ξανασυμβούν τέτοια περιστατικά, που όχι μόνο μας προσβάλλουν ως ανθρώπους και ως καλλιτέχνες, αλλά και φθείρουν την εικόνα της χώρα μας διεθνώς.

photos by nelly

ΤΟ ΩΔΕΙΟ, Ο ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΣ ΚΛΗΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΘΟΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ

2011-05-09T23:44:00.003+03:00

..."και φυσικά νέος κλητήρας προσελήφθη ήδη από σήμερα το πρωί

έτσι για να μην έχουμε την παραμικρή υπόνοια οτι οι απολύσεις γίνονται για οικονομικούς λόγους"...

Αυτό το μήνυμα κατά έναν περίεργο τρόπο πήγε σήμερα από μένα σε δεκάδες άσχετους παραλήπτες...

Καταλάθος...

Ϊσως ήταν η συναισθηματική φόρτιση
ίσως ήταν η οργή
που ο κύριος Φ., ο 60χρονος επιστάτης μας στο Ωδείο, απολύθηκε με αιφνιδιαστικό τρόπο και αναίτια.
Ένας άνθρωπος αξιοπρεπέστατος, που έκανε τη δουλειά του με σύνεση, αγαπητός στα παιδιά και τους συναδέλφους.

Εκλήθη στο γραφείο, την Παρασκευή το μεσημέρι και έτσι απλά απολύθηκε.
Χωρίς καμιά αιτιολογία.

Απολύθηκε ένας άνθρωπος που θέλει ακόμη 5 χρόνια για να πάρει τη σύνταξή του.
Και που τόσον καιρό δούλευε χωρίς να πληρώνεται...

'Όπως παλιότερα είχε απολυθεί η Γκ., του διοικητικού κι αυτή...
Και όπως δεκάδες άλλοι συνάδελφοί μας του διδακτικού προσωπικού.

Μόνο που οι διοικητικοί, όπως και ο απολυμένος κλητήρας μας, είχαν κληθεί να αλλάξουν τη σύμβασή τους με την υπόσχεση να μην απολυθούν...

Και την άλλαξαν...
Και τώρα απολύονται και αυτοί ένας ένας.

Και σήμερα το πρωί άλλος κλητήρας είχε πάρει τη θέση του.

Ήρθε να εργαστεί σε έναν χώρο, που οι δάσκαλοι είναι 11 μήνες απλήρωτοι...

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΪΟΥ, 11:00 ΣΥΝΑΥΛΙΑ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΟΡΧΗΣΤΡΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

2011-05-03T00:41:00.007+03:00

ΠΟΛΙΣ > ΠΟΛΙΤΗΣ > ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ = CIVILISATION

Η αντιστοίχιση του όρου έγινε για πρώτη φορά από τον Αδαμάντιο Κοραή.

"Ο πολιτισμός αποτελεί έκφραση της ζωής του ανθρώπου και σύνθετο σύνολο, που περιλαμβάνει τη γνώση, την πίστη, την τέχνη, το νόμο, τα ήθη και τα έθιμα και άλλες δεξιότητες που απέκτησε ο άνθρωπος ως μέλος μιας κοινωνικής ομάδας" (Edward Burnet Tylor, Βρετανός Εθνολόγος)

Ο Κάρλ Λάμπρεχτ(Karl Lambrecht), ιστορικός της σχολής της Λειψίας, εφηύρε την έννοια της “λαϊκής ψυχής” (Volksseele) η οποία θεωρεί ότι περιγράφει την πολιτιστική σύνθεση κάθε λαού. Η προοδευτική εξέλιξη του λαϊκού αυτού εγγενούς συστατικού περνάει μέσα από διάφορες «πολιτιστικές εποχές», που οδηγούν στη συγκρότηση κράτους και στο σχηματισμό πολιτιστικής εθνικής ταυτότητας. Σημαντικό παράγοντα συγκριτικής αξιολόγησης του πολιτισμού αποτελεί το τυπικό πλαίσιο του "γίγνεσθαι" κάθε λαού.

Τέχνη ονομάζεται το σύνολο της ανθρώπινης δημιουργίας με βάση την πνευματική κατανόηση, επεξεργασία και ανάπλαση, κοινών εμπειριών της καθημερινής ζωής σε σχέση με το κοινωνικό, πολιτισμικό, ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο από το οποίο διέπονται.
Η διαδικασία, η οργάνωση, η έμπνευση με σκοπό την προσπάθεια αποτύπωσης των αισθήσεων αλλά και των συναισθημάτων, αποτελούν βασικό στοιχείο έκφρασης της Τέχνης.

"H τέχνη μοιάζει με κοινωνικό φαινόμενο, αλλά στην ουσία είναι ένα σχεδόν φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν ηφαιστειακή εκτόνωση. Δεν καταγράφει την ιστορία ούτε κάνει ιστορία, ούτε προηγείται της εποχής της ούτε την ακολουθεί. H τέχνη είναι ο έρωτας, με την πλατύτερη σημασία της λέξης, είναι η έκφραση και το ξεχείλισμα μιας πληρότητας. Δεν υπακούει σε θεωρίες, τις οποίες διαψεύδει μονίμως, έχει δική της λογική και δεν ερμηνεύεται με λόγια. H τέχνη δεν είναι μαχητική ή ήρεμη, αλλά είναι σαν τον άνεμο, που άλλοτε είναι άγριος και δυνατός και άλλοτε γαλήνιος."
Δημήτρης Μυταράς, ζωγράφος.

Κι όμως, σ΄ αυτήν την δύσκολή εποχή που ζούμε, ο Πολιτισμός, η Τέχνη, υφίστανται περικοπές. Πώς μπορεί ένας λαός να βγει από το τέλμα, να ξεφύγει από την πολιτιστική, κοινωνική και οικονομική κρίση στην οποία έχει περιέλθει;

Μόνο αν το κράτος επενδύσει στον Πολιτισμό και την Παιδεία.

Κόντρα σε ό,τι μας καταρρακώνει σαν ανθρώπους,
κόντρα σε ότι μας τσαλακώνει σαν πολίτες,
κόντρα σε ότι μας ισοπεδώνει σαν καλλιτέχνες,
σαν οντότητες που ασχολούνται με την τέχνη και τον πολιτισμό,
εμείς προτάσσουμε Τέχνη και Πολιτισμό.

Εμείς προτάσσουμε Μουσική, γιατί μια κοινωνία χωρίς μουσική είναι μια κοινωνία άηχη, είναι μια κοινωνία καταδικασμένη στη σιωπή, είναι μια κοινωνία νεκρή.

Την Κυριακή 8 Μαϊου 2011 στις 11:00 το πρωί,
στους πρόποδες της Ακρόπολης Αθηνών, στον Άρειο Πάγο,

οι ορχήστρες και οι χορωδίες που ανήκουν στο Υπουργείο Πολιτισμού,
προσφέρουν ένα δίωρο δωρεάν μουσικής.

Είναι η δική μας αντίδραση στην εξαθλίωση,
είναι το δικό μας όχι στις περικοπές του Πολιτισμού.
Το ΟΧΙ των εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Συμμετέχουν:

ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ

ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

ΕΘΝΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΡΤ

ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΡΤ

ΧΟΡΩΔΙΑ ΕΡΤ

Η εκδήλωση γίνεται υπο την αιγίδα των Ομοσπονδιών
των εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ.Τ)
και των εργαζομένων στην ΕΡΤ (Π.Ο.Σ.Π.Ε.Ρ.Τ.).
Οι δυο Ομοσπονδίες σηκώνουν και όλο το βάρος της διοργάνωσης.

Στην κρίση εμείς απαντάμε με Τέχνη.
Στην κρίση εμείς απαντάμε με Πολιτισμό.
Στην κρίση εμείς απαντάμε με Μουσική.

Ελάτε όλοι την Κυριακή το πρωί στην είσοδο της Ακρόπολης να διατρανώσουμε πολιτισμένα με μουσική:

Όχι στην συρρίκνωση του Πολιτισμού.
Όχι στη συρρίκνωση της Τέχνης.
Όχι στη συρρίκνωση της Ζωής.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

2011-04-29T20:05:00.034+03:00

Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα.

Το τραγούδι της άνοιξης όπως το εμπνεύστηκε ο Φέλιξ Μέντελσον

Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα.

Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.

Η γνωστή Άνοιξη του Βιβάλντι από τον Ιτζαακ Πέρλμαν

Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.

Σήμερα η μέρα της Πρωτομαγιάς έχει διπλό νόημα.
Από τη μια ο εορτασμός της πρώτης μέρας της άνοιξης, το ξύπνημα της φύσης. Ο κόσμος ξεχύνεται στην εξοχή και μαζεύει λουλούδια, πλέκει στεφάνια και τα κρεμά στις εισόδους των σπιτιών.

Εκφυλισμένη και αυτή η συνήθεια, όπως οι περισσότερες πια στην εποχή μας, αντικαταστάθηκε από την αγορά έτοιμων στεφανιών, ενίοτε και πλαστικών, από ανθοπωλεία, υπαίθριες αγορές και παζάρια.

Το πιο ξακουστό απ' αυτά, αυτό της Νέας Φιλαδέλφειας, όπου για τρεις μέρες κλείνει ο κεντρικός δρόμος, γεμίζει από πάγκους μικροπωλητών (προς μεγάλη δυσαρέσκεια των κατοίκων που υφίστανται απίστευτη ταλαιπωρία) και πολλά όμως ενδιαφέροντα καλλιτεχνικά δρώμενα που αναπτύσσονται σε διάφορες περιοχές της πόλης.

Η άλλη σημασία αυτής της μέρας είναι η ανάμνηση της εξέγερσης των εργατών στο Σικάγο του 1886 για το 8ωρο και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας. Αιματοβαμμένη εξέγερση, για κάτι που σήμερα έχει προ πολλού χαθεί στον ιδιωτικό τομέα τουλάχιστον και όπου νά'ναι χάνεται και στο δημόσιο.

Περισσότερα για την Εργατική Πρωτομαγιά στο blogg του Συλλόγου των Μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών

Εδώ η αρχή από την Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ιγκόρ Στραβίνσκι, όπως έντυσε τη Φαντασία του Ντίσνεϊ

Απολαύστε και το finale από την Ιεροτελεστία της Άνοιξης από τα μπαλέτα του Μωρίς Μπεζάρ

Τόλης Νικηφόρου, ποιητής, e-φίλος και συνοδοιπόρος
Δημοσιεύω το ποίημά του για την Πρωτομαγιά, που μου έστειλε ο άλλος e-φίλος και εικαστικός καλλιτέχνης Dinos Art

ωραία που ήταν η συγκέντρωση/
στην πιο μεγάλη μας πλατεία/
ωραία τα μάρμαρα/
ωραία τα μέγαρα/
ωραίο και το παλιό εργατικό μας κέντρο οι εργάτες είχαν ήδη φύγει/
να κάνουν την πρωτομαγιά στις γύρω εξοχές/
με τις γυναίκες, τα παιδιά και τα γεμάτα τους καλάθια/
απόμεινες εσύ/
απόμεινα εγώ/
να κοιτάμε ένα απορημένο λάβαρο/
και τα στολισμένα μπαλκόνια/
με τους βραχνούς ομιλητές.

Και τέλος το προσθέτω γιατί το αγαπώ πολύ πολύ. Είναι η ανάμνηση της πρώτης πρωτομαγιάς με τον καλό μου, είναι ο Μάνος που έφυγε, είναι ο Βασίλης της εφηβείας μου αλλά και το μαγικό βιολί του Δεσποτίδη

photos by nelly

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ MARJORY!

2011-04-21T23:09:00.002+03:00

η Marjory είναι Ολλανδέζα με καταγωγή από το Σουρινάμ

Είναι φίλη μου τα τελευταία περίπου 26 χρόνια, από τότε που τα νεανικά της βήματα συνάντησαν τα βήματα κολλητού μας φίλου

Στα μάτια μου είναι ηρωίδα γιατί αποφάσισε να ακολουθήσει τον καλό της σε μόνιμη εγκατάσταση στην ελληνική επαρχία

Εκεί έστησαν το σπιτικό τους και μέσα σε χρόνο μηδέν έφτιαξε αυτόν τον υπέροχα πολύχρωμο κήπο , σαν την καρδιά της

Η Marjory έχει μια υπέροχη φιλοσοφία για τη ζωή

πολύχρωμη και χαμογελαστή

Μεγαλώνει τα παιδιά της με σύνεση και φαντασία ταυτόχρονα

και έμαθε να ζει και να συναναστρέφεται τους ανθρώπους μιας κλειστής κοινωνίας και δύσκολης

καλύτερα κι από τους ντόπιους

Εύχομαι σε όλους αυτή η Ανάσταση η φετινή, να γεμίσει τις ψυχές με όμορφα χρώματα σαν τον κήπο της φίλης μου της Marjory!

Marjory έχεις όλη μου την αγάπη!!!!

photos by nelly

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

2011-04-17T16:34:00.004+03:00

Σ.Μ.Υ.Κ.Ο.Α.

2011-04-11T22:51:00.004+03:00

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΝΑΙ!

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΒΗΜΑ

ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΥΛΙΤΣΑ

ΣΤΗΝ ΜΠΛΟΓΚΟΓΕΙΤΟΝΙΑ!

ΝΑ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ

ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ!

ΣΚΙΕΣ!

2011-03-25T14:08:00.007+02:00

ΟΣΟ ΧΡΩΜΑ ΚΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΓΥΡΩ

ΟΙ ΣΚΙΕΣ

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟΥ

ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΟΤΕ

ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΣΕ ΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠ΄ΑΥΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΚΑΝ

ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΖΟΥΝ

ΦΕΥΓΟΥΝ ΚΑΙ

ΚΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΝΤΑΙ

ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΕΚΕΙ...

ΣΗΜΕΡΑ

2011-03-16T00:51:00.008+02:00

για πόσο ακόμη

ο ήλιος θα κρύβεται

πίσω από αθώα σύννεφα

και τα δένδρα θα στέκουν όρθια

και τα πλάσματα του θεού θα αναπνέουν

κι ό ήλιος θα κοιμάται και θα ξυπνά;

αφιερωμένο στο τεχνολογικό θαύμα του ανθρώπου που ξέχασε πως η φύση εκδικείται την έπαρση του ανθρώπινου γένους

ΕΠΙΤΑΓΗ!

2011-03-10T10:07:00.015+02:00

Κάποτε οι άνθρωποι αντάλλασσαν μεταξύ τους προϊόντα,

μέχρι που εφευρέθηκε η εργασία...

Τι είναι η εργασία;

Προσφορά υπηρεσιών αντιστοιχούντων κάποτε σε ποσότητες αγαθών-προϊόντων, σήμερα σε κάποιο χρηματικό ποσό, το οποίο κάποτε καθοριζόταν αυθαίρετα, μέχρι που ήρθαν οι νόμοι και καθόρισαν για ίδια προσφερόμενη εργασία ίση αμοιβή...

Έχουμε σκεφτεί αλήθεια, πόσες φορές μέχρι σήμερα έχει αυτό κατααστρατηγηθεί;

Δυό εργαζόμενοι προσφέρουν την ίδια εργασία, αλλά ο ένας είναι έκτακτος και ο άλλος μόνιμος, ή ο ένας ωρομίσθιος και ο άλλος συμβασιούχος και φυσικά παίρνουν εντελώς διαφορετικές αμοιβές

Τα τελευταία όμως χρόνια και μια τρίτη κατηγορία έκανε την εμφάνισή της, αυτή των εργαζομένων που δεν αμοίβονται!!!

Που εργοδότες εκμεταλλεύονται το προϊόν της εργασίας, αλλά χωρίς καταβολή αμοιβής, με μόνη δικαιολογία οτι δεν έχουν να πληρώσουν...

Και οι εργαζόμενοι καθίστανται όμηροι ενός καθεστώτος χωρίς στην ουσία δυνατότητα αντίδρασης

Συνεχίζουν να εργάζονται από σεβασμό ή από αγάπη προς το αντικείμενο, ή από φόβο ή από ανάγκη περιμένοντας πότε ο εργοδότης θα δεήσει να βάλει το χέρι στην τσέπη

Έτσι χιλιάδες εργαζόμενοι υπομένουν και υποφέρουν και ελπίζουν, την ίδια στιγμή που οι εργοδότες εκμεταλλευόμενοι την "κρίση", αυτό το δικό τους δημιούργημα, απαντούν πολύ απλά "δεν έχω"

Έτσι και οι εργαζόμενοι στο Ωδείο Αθηνών χρόνια τώρα βιώνουν την κρίση, πολύ πριν αυτή πατήσει το πόδι της στην Ελλάδα

Εργαζόμενοι, όμηροι μιας εργασίας που αγαπούν, μιας εργασίας που θεωρούν λειτούργημα, αλλά και όμηροι συναισθημάτων όπως ό φόβος, η αγωνία, η ατολμία. Ακριβώς ό,τι ισχυροποιεί ένα "αφεντικό"!

Μέσα σε αυτό το κλίμα κάποιοι τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι

Να διεκδικήσουν ό,τι τους ανήκει

Να ξεχωρίσουν το συναίσθημα από την ανάγκη,

την υποχρέωση από την κοροϊδία,

το σεβασμό από την εκμετάλλευση...

Γιατί το να διεκδικείς το αυτονόητο, που είναι η αμοιβή σου για την εργασία που με φιλότιμο, με αγάπη, με σαβασμό, με κόπο έχεις προσφέρει, δεν είναι ντροπή, δεν είναι θράσος, δεν είναι κακό, δεν είναι επιλήψιμο...

Αντιθέτως είναι αξιοπρέπεια!

Σήμερα λοιπόν είναι η μέρα μιας μικρής δικαίωσης, γιατί χάρη στην ελληνική διακαιοσύνη, που στέκεται ακόμη στο πλευρό του εργαζόμενου, 10 εργαζόμενοι κατάφεραν με ασφαλιστικά μέτρα να πάρουν κάποιους από τους μισθούς που τους ανήκουν.

Γιατί ούτε μια μέρα δεν σταμάτησαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε αυτό το ίδρυμα που τόσο πληγώνει, στοχοποιεί, υποβιβάζει...

Δεν έχει σημασία που δεν είναι όλοι οι μισθοί, γιατί εν τω μεταξύ έξι μήνες πέρασαν από την ημέρα της δίκης, για τους οποίους ούτε ένα ευρώ δεν έχει δοθεί επίσης...

Έχει σημασία που κράτησαν την αξιοπρέπειά τους και το κεφάλι ψηλά, που το δικαστήριο τους δικαίωσε και που σήμερα πήραν στα χέρια τους επιτέλους μια επιταγή.

Έχει σημασία, γιατί η εργοδοσία επιτέλους θα καταλάβει οτι κάποιοι δεν φοβούνται. Το δίκιο είναι με το μέρος τους.

Έχει σημασία, γιατί οι συνάδελφοι, που δεν τόλμησαν και παραμένουν απλήρωτοι, θα καταλάβουν ότι τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς κόπο και χωρίς τόλμη.

Έχει σημασία, γιατί τώρα οι εργαζόμενοι έμαθαν τον δρόμο και δεν θα ξαναχαθούν σε ψέμματα και υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα.

Έχει σημασία, γιατί στο φινάλε το Ωδείο είναι οι άνθρωποί του, οι εργαζόμενοι, οι δάσκαλοι για τους οποίους το προτιμούν οι σπουδαστές!

το τανγκό της Εβόρας και το τανγκό της Νεφέλης

2011-03-05T23:14:00.011+02:00

το βιολί λέει είναι ο βασιλιάς των οργάνων

Hugh Marsh καναδός βιολονίστας από το Τορόντο, έντυσε το ταγκό της Εβόρας στον δίσκο της Loreena Mckenitt "the Visit"

Παντελής Δεσποτίδης (με μια μικρή επιφύλαξη μήπως κάνω λάθος) βιολονίστας από την Αμοργό έντυσε με το βιολί του το ταγκό της Νεφέλης στον δίσκο της Χαρούλας
"Γυρίζοντας Τον Κόσμο & Ένα Φιλί Του Κόσμου" (1997)

αφιερωμένο σε όλους τους e-φίλους που περνούν από δω και αφήνουν μια καλημέρα και ένα χαμόγελο

ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ

2011-02-19T22:30:00.037+02:00

Τι κι αν σμπαραλιασμένοι μπαινοβγαίνουμε στα νοσοκομεία, εξετάσεις επί εξετάσεων, αναμονές που ποτέ δεν τελειώνουν

τι κι αν οι ζωές μας, η κοινωνία, έγιναν κάπως έτσι κι από που να προφυλαχτούμε δεν ξέρουμε

τα λουλούδια υπάρχουν πάντα για να μας θυμίζουν οτι η ομορφιά είναι ανώτερη από κάθε καταστροφική μανία του ανθρώπου

γιαυτό και γω, κόντρα σε ό,τι τα media μας ταϊζουν, θέλω απλά να σας πάρω μαζί μου

σε μια διαδρομή από τα Τρίκαλα

πάνω στην Πίνδο

σε δρόμους άγνωστους

και σε αυλές

ταπεινών σπιτιών

σε όμορφα χωριά

που βλέπουν μια πέτρινη "Γκαμήλα"

να ξεχάσουμε για λίγο τη μιζέρια

και να θαυμάσουμε ό,τι η φύση μας προσφέρει

κι ότι καλοσυνάτα χέρια φροντίζουν

ό,τι αντέχει ακόμη και σε σχισμές βράχων να φυτρώνει

κι ό,τι με χρώμα φωτεινό είναι ντυμένο

Όχι δεν ήρθε η άνοιξη ακόμη

αλλά αν μέσα στις καρδιές μας την άνοιξη εγκαταστήσουμε

ξεχάσουμε τυφώνες, χιόνια, πλημμύρες, καταστροφές,

αυτές που η φύση ορίζει, αλλά και ανθρώπινα χέρια και μυαλά

κι αν τον ήλιο φυτέψουμε στο χώμα

κι αν την αγνότητα στα παιδιά μας χαρίσουμε

κι αν με θράσος ξεμυτίσουμε απέναντι στα λιοντάρια

όχι μόνοι σαν αυτό το εντομάκι

κι αν υψώσουμε ανάστημα

ακόμη κι αν τα σκάγια μας πληγώσουν

κι αν όλα τα χέρια ενωθούν σε ένα σώμα

τότε έχουμε ελπίδες σαν το μικρό δεντράκι να ξεπεταχτούμε

πάνω στον άγριο βράχο

η πνοή της ζωής!!!

photos by nelly

από ένα ταξίδι στην Πίνδο πριν από λίγο καιρό...

όταν ακόμη τίποτα δεν είχαμε φανταστεί οτι μας περιμένει...

5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

2011-02-06T00:01:00.022+02:00

Με ένα ουράνιο τόξο ξεκίνησε η τελευταία μου εξόρμηση στη θάλασσα πριν την αρρώστια

Ο ήλιος έπαιζε κρυφτό πίσω από το μικρότερο σύννεφο του ουρανού

Το ένα βουνό τυλιγόταν σε μια συννεφένια γούνα

και το διπλανό λουζόταν στο πρώτο φως του ήλιου μετά τη μπόρα

Απόλυτη ηρεμία, νωχελική μοναξιά τριγύρω

Κι ύστερα ξαναμαζεύτηκαν τα σύννεφα

Έπαιζαν τα χρώματα με τη θάλασσα

Ο ήλιος δυνατός, πιο δυνατός από τα σύννεφα, άνοιγε ρωγμές

και έβαφε τη θάλασσα χρυσή

Οι γλάροι τάραζαν τη μοναξιά της βάρκας

Λες κι είχαν ανάγκη την ζεστασιά του μαζί

Και γω τρελλαινόμουν να φωτογραφίζω μιά στη δύση

μια τη θάλασσα

μια στην Ανατολή

και μια στον Βορρά, την αντανάκλαση του ήλιου

να χρωματίζει τα σύννεφα ρόδινα

και πολύχρωμα

κι ύστερα μαύρα και χρυσά, μέχρι τη δύση του!

Πόση ομορφιά Θεέ μου τριγύρω μου!

photos by nelly

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ο ΝΕΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΑ

2011-02-01T17:11:00.006+02:00

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών έχει νέο διευθυντή και το όνομα αυτού

Βασίλης Χριστόπουλος.

Καιρός ήταν, αν σκεφτεί κανείς, οτι η θητεία του προηγούμενου διευθυντή είχε λήξει από τον Αύγουστο του 2009.

Είναι νέος, μόλις 35 χρονών, ταλαντούχος μαέστρος και ομπο'ί'στας, από μουσική οικογένεια, με διεθνή καριέρα, με διευθυντική θητεία από το 2005 στην Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νοτιοδυτικής Γερμανίας με έδρα την Κωνστάντσα.

Αντιγράφω από συνέντευξή του στο "Βήμα" :

«Η αλήθεια είναι ότι οι γενικότερες συνθήκες και η αβεβαιότητα η οποία επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ένα αντικίνητρο» παραδέχεται ο αρχιμουσικός. «Ωστόσο - συνεχίζει- είναι τιμή και χαρά για μένα ν΄ αναλάβω το αρχαιότερο συγκρότημα της χώρας το οποίο διαθέτει εξαιρετικό έμψυχο δυναμικό. Δέχτηκα γιατί μεταξύ άλλων ελπίζω ότι μέσα σ΄αυτή την τόσο δύσκολη κατάσταση που ζει η χώρα θα μπορέσουμε να προσφέρουμε μια όαση πολιτισμού και ψυχαγωγίας στο αθηναϊκό κοινό την οποία, θεωρώ, την έχει ανάγκη ο κόσμος».

Εύχομαι σιδεροκέφαλος και κάθε επιτυχία στο δύσκολο έργο του!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?artId=380348&ct=4&pid=2&dt=25/01/2011#ixzz1CikHETcq
Η φωτογραφία από το "Βήμα"

ΤΟ ΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ!

2011-01-28T12:31:00.011+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=50QUvqP0D3E

Όταν οι νέοι δημιουργούν!

Nefeli Walking Undercover

σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κουκουλιός

ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ: Γ' ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ, ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

2011-01-24T06:30:00.010+02:00

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΣΤΟ Ε.Σ.Υ.

ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΕΝΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΛΑΣΠΗ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΣΤΟ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

ΣΤΗΝ ΑΨΟΓΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ

ΣΤΗΝ Γ' ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ

ΕΠΙΜΕΛΗΤΕΣ

ΓΙΑΤΡΟΥΣ

ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΥΣ

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΠΟΥ ΘΗΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ

ΜΕ ΗΘΟΣ

ΚΑΙ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ

ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ

ΜΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ

ΣΕ ΚΟΝΤΡΑ ΟΣΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!

ΥΓ: ΚΥΡΑ ΜΑΡΙΑ, ΜΑΡΙΑ, ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΛΗ ΑΝΑΡΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΣΑΣ!
Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΕ ΧΑΡΕΣ!

photo by nelly

24 ΩΡΕΣ

2010-12-25T17:21:00.004+02:00

Όταν η πόλη ξυπνά

και μεις μαζί

γινόμαστε κοινωνοί

της ομορφιάς

αναπνέουμε

οσφραινόμαστε

βλέπουμε

αυτήν την χρυσοπόρφυρη

την ασύλληπτη

ανατολή

Όταν ο ουρανός είναι γαλάζιος

και ο ήλιος λούζει όλα τριγύρω

και το χρώμα προσκολλημένο εκεί που κανείς δεν θά'θελε

και το πράσινο αγκαλιάζει το χθές

και το προχθές

τις μνήμες

και το σήμερα που μας παιδεύει

Αλλά εμείς στηλώνουμε το βλέμμα ψηλά

πολύ ψηλά

και όταν ακόμη η ομορφιά αντέχει

και στο μποτιλιάρισμα εμπρός μας το πράσινο της ελπίδας

κι όταν η μέρα τελειώνει τόσο όμορφα

κι ό ήλιος παίζει με τις μπουγάδες στις ταράτσες

και τον πολιτισμό

κι όταν μας λέει καληνύχτα

και μας σκεπάζει με ολόχρυση κουβέρτα

κι όταν η νύχτα είναι ακόμη τόσο μαγική

τότε ναι, ΖΟΥΜΕ με ελπίδα για τη νέα μέρα που ξεκινά!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ!

photos by nelly

ΤΑ ΠΕΤΡΙΝΑ 1

2010-12-11T09:14:00.010+02:00

Δεν είμαι Αρχιτέκτονας, ούτε Πολιτικός Μηχανικός ούτε κάτι άλλο σχειτκό με τη δόμηση
Όμως λατρεύω την πέτρα και ό,τι έχει να κάνει με τα φυσικά υλικά δόμησης
στα ταξίδια μας πάντα φωτογραφίζω ό,τι βρεθεί εμπρός μου και είναι πέτρινο

Ήπειρος- Γεφύρι

Τα πέτρινα της Ζακύνθου

Άγιος Νικόλαος Βολιμών- Αρτ Καφέ Μαχόγκανι

Βολίμες "Στου Διονά"

στα Βίλλια εκκλησία του Τσίλλερ

Χαλκίδα, το παλιό εργοστάσιο, εξαιρετικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής

ο σιδηροδρομικός σταθμός

το υδραγωγείο

Πολιτικά- σπίτια του χωριού

Παναγία η Περίβλεπτος, αν θυμάμαι καλά, κτίσμα του 13ου αι

σπίτια

ο πύργος του χωριού

σπίτια

Ρίζωμα Τρικάλων=σπίτια του χωριού

της Αλεξάνδρας

εκκλησάκι

σπίτι

το παλιό σχολείο, τώρα πολιτιστικό κέντρο

Τρίκαλα, μύλος

στο Βαρόσι Τρικάλων εκκλησία

σπίτι

σχολείο

στην καινούρια πόλη, απομεινάρια άλλων εποχών

μοναστήρι του Βιτουμά κοντά στην Καλαμπάκα

Άνω Βλασσία κοντά στα Καλάβρυττα-σπίτια

στην Ν. Φιλαδέλφεια, απομεινάρι του προσφυγικού οικισμού που γλύτωσε από τον σεισμό

ΦΙΛΟΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ

2010-12-08T21:41:00.009+02:00

ο LEON με την μπάντα του αύριο

ΠΕΜΠΤΗ 9/12/2010
και ώρα 21:30

θα είναι κοντά σας
στο

BLOCK 33
την παλιά ΥΔΡΟΓΕΙΟ

Η είσοδος είναι ελεύθερη

Ο πρώτος δίσκος των LEON είναι γεγονός!

FUTRUE
αναγραμματισμός του FUTURE εμπεριέχει την λέξη TRUE

Μια κολεκτίβα 10 νεαρών μουσικών, με φρέσκο ήχο και αγγλικό στίχο, που υπογράφει ο LEON κατά κόσμον Τίμος Βερέμης, ο οποίος υπογράφει και τη μουσική.
Μια μπάντα που συνδιάζει τον εξαιρετικό ήχο του ukulele
με το παραμυθένιο ήχο του θέρεμιν,
πλαισιωμένα από τον ζεστό ήχο του βιολιού και του τσέλου,
αλλά και τον χαρακτηριστικό χάλκινο ήχο της τρομπέτας και του τρομπονιού,
παντρεμένο με τη μελόντικα, το πιάνο, το μπάσο και τη ντράμς.

Αντιγράφω από το monopoli.gr για την παρουσίαση του δίσκου στην Αθήνα
στον Σταυρό του Νότου, στις 5 και 12 Δεκεμβρίου.
για να μην κάνω και κανένα λάθος:

"Η πιο φρέσκια indie pop πρόταση της χρονιάς, ο León -κατά κόσμον Τιμολέων Βερέμης- παίρνει το αγαπημένο του γιουκαλίλι ανα χείρας και παρουσιάζει μαζί με την εννιαμελή του μπάντα το δισκογραφικό ντεμπούτο "Futrue" Μας συστήθηκε με το ευφορικό, Mariachi-style "To the Children of Tomorrow". Ο πλούσιος ήχος του, νεανική χροιά του, οι εικόνες μαγικού ρεαλισμού που περιγράφει και οι μελωδίες που μοιάζουν πλασμένες για σιγοψιθύρισμα τον έκαναν αμέσως αγαπητό , γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο και εξαργυρώθηκε με εμφανίσεις δίπλα σε ονόματα όπως η Monika, οι Xaxakes και οι Camera Obscura.

Με ποπ-ροκ και vintage new wave τόνο, στοιχεία από την ελληνική μουσική παράδοση και upbeat χορευτικούς ρυθμούς, ανεβάζει τα ντεσιμπέλ και καταφέρνει μέσα από τα live του να κοινωνήσει τη ανεξάντλητη δημιουργικότητα του και τις πλούσιες εμπειρίες του από ταξίδια σε όλο τον κόσμο. Πέρα από το γιουκαλίλι- σήμα κατατεθέν του, οι ιδιαίτερες ενορχηστρώσεις του περιλαμβάνουν όργανα όπως το τσέλο, το βιολί,η τρομπέτα, το τρομπόνι, το ακορντεόν, η μελόντικα, το θέρεμιν, τα κρουστά, το μαντολίνο, το βιμπράφωνο και το μεταλλόφωνο"

Λοιπόν , φίλοι Θεσσαλονικείς,

σας προτρέπω να μη χάσετε

τον LEON και την μπάντα του

στο BLOCK 33!

Καλή διασκέδαση!

ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ!

2010-12-01T09:55:00.019+02:00

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!

photos by nelly

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ!!!

2010-11-23T18:21:00.005+02:00

Την Παρασκευή ήρθε στο σχολείο μας μια επιστολή από την Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με θέμα "Συγχώνευση σχολικών μονάδων",

όπου ζητούν τη γνώμη μας για την συγχώνευση του σχολείου μας με το διπλανό, το οποίο είναι και αθλητικό σχολείο.

Εμείς λοιπόν μετά από μια μεγάλη γενική συνέλευση των γονέων, των μαθητών, των καθηγητών και ένα κοινό σχολικό συμβούλιο με το διπλανό μας αθλητικό σχολείο απαντάμε σε αυτήν την πρόταση της πολιτείας ένα βροντερό όχι με την ακόλουθη επιστολή:

Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ Παιδείας
Αξιότιμε Κύριε Υφυπουργέ Παιδείας

Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Γυμνασίου Ν. Φιλαδέλφειας κατά τη συνεδρίασή της της Δευτέρας 22/11/2010 και σε απάντηση της υπ. αριθ. πρωτ. 8343 επιστολής της Διεύθυνσης Β-βάθμιας επιτροπής εκπαίδευσης Αττικής περί συγχώνευσης των σχολικών μονάδων

αποφάσισε ομόφωνα

να δηλώσει την πλήρη αντίθεσή της στο σχέδιο συγχώνευσης σχολικών μονάδων διότι

1. τα δυό σχολεία έχουν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα, ταυτότητα, τρόπο λειτουργίας
(το 4ο γυμνάσιο είναι αθλητικό ή πιο σωστά έχει αθλητικά τμήματα)

2. θα είναι μεγάλη ζημεία για τον Δήμο μας και τα παιδιά μας να χαθούν εκπαιδευτικές μονάδες τη στιγμή, που ο στόχος μας έπρεπε να είναι μόνο η αύξηση αυτών

3. κάθε συρρίκνωση του εκπαιδευτικού μας χώρου, μόνο πρόσθετα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει στην μόρφωση των παιδιών μας, που ούτως ή άλλως είναι προβληματική.

4. σε κάθε περίπτωση η συνένωση σχολείων συνεπάγεται σύμπτυξη τμημάτων και δημιουργία νέων πολυπληθέστερων με ταυτόχρονη μείωση διδακτικού προσωπικού, γεγονός ολοκληρωτικά αποτρεπτικό για την ομαλή διεξαγωγή του μαθήματος και ικανό να προκαλέσει παντελή απώλεια ελέγχου του εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη τόσο σε μαθησιακό επίπεδο όσο και σε επίπεδο πειθαρχίας.

5. Είναι αποδεδειγμένο οτι σε πολυμελή τμήματα, ο εκπαιδευτικός δυσκολεύεται να γνωρίσει τους μαθητές και να τους αξιολογήσει.

6. Σε τμήματα πολυπληθέστερα των 20 ατόμων το μάθημα γίνεται με μεγάλη δυσκολία, ο εκπαιδευτικός δεν προλαβαίνει να εξετάσει και οι μαθητές δεν προλαβαίνουν να εκφράσουν απορίες.

7. αναβάθμιση για μας σημαίνει τα 4 γυμνάσια του Δήμου μας να τα κάνουμε 5 και όχι τρία.

Σ΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, όλοι συμφωνούμε, ότι για να βγούμε από την κρίση κυρίως των ηθικών αξιών που πλήττονται, χρειαζόμαστε παιδεία και ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που να διαπλάθει ακέραιους χαρακτήρες, συνειδητοποιημένες προσωπικότητες.

Ας αφουγκραστούμε λοιπόν τις κραυγές αγωνίας των παιδιών μας και ας ενώσουμε τις φωνές μας με τις δικές τους:

ΟΧΙ στις συγχωνεύσεις σχολείων

ΟΧΙ στη συρρίκνωση της γνώσης

ΟΧΙ στην κοπαδοποίηση των μαθητών σε τάξεις μαντριά

ΟΧΙ στην απρόσωπη εκπαίδευση μέσα σε πολυπληθείς τάξεις και τεράστια σχολεία

ΝΑΙ στις μικρές ελεγχόμενες σχολικές μονάδες

ΝΑΙ στην προσωπική σχέση δασκάλου μαθητή

ΝΑΙ σε μια φωτισμένη εκπαίδευση, που θα διαμορφώνει Ανθρώπους και θα καταρτίζει μελλοντικούς ενσυνείδητους πολίτες αυτής της χώρας!

Υ.Γ. Θα ήθελα η επάνοδός μου να συνοδευόταν από ανάρτηση αφιερωμένη στους λόγους της απουσίας μου όλον αυτόν τον καιρό. Όμως τα γεγονότα τρέχουν και μας προλαβαίνουν και τα σχολεία μας έχουν την ανάγκη μας!

Καλώς σας βρίσκω, φίλοι μου και πάλι!

photos by nelly

ΑΝΑΤΟΛΗ Η ΔΥΣΗ!

2010-10-17T23:00:00.018+03:00

...παίζοντας

με το φως

και το χρώμα

με τη φύση

το σύμπαν

τη θάλασσα

τις ώρες

της ημέρας

με τη βόλτα του ήλιου

που δεν φαίνεται

στο ξύπνημα

στο γέρμα του

με τη ζωή

και την αγάπη σας!

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

2010-09-25T23:46:00.013+03:00

H Margo, που αγαπώ, με προσκάλεσε και με προκάλεσε στο παιγνίδι της αγάπης

Το Ξωτικό που αγαπώ προσκάλεσε και προκάλεσε στο ίδιο παιγνίδι μερικούς από τους πιο αγαπημένους μου μπλόγκερς

Και οι δυο μου κάνουν τη ζωή δύσκολη βάζοντάς με να διαλέξω από ένα σύνολο που τείνει στο άπειρο η μια, περιορίζοντάς μου τις επιλογές η άλλη, γιαυτό και γω θα τις εκδικηθώ με μια επίθεση αγάπης....

'Οταν άνοιξα το μπλογκ, στήνοντας ένα προφίλ έστησα και το ό,τι αγαπώ ότι μισώ στη στήλη δεξιά

κατά σύμπτωση είναι δέκα πράγματα

θα μπορούσαν να είναι εκατό

αλλά σκέφτομαι να μείνω πιστή σ΄αυτόν τον πρώτο κατάλογο

Αγαπώ τον καλό μου και τα αγγελούδια μου

Η ζωή μου ολάκερη αυτά τα τρία πρόσωπα, οι χαρές, οι λύπες, οι αγωνίες, δεν μπορώ να με φανταστώ χωρίς αυτούς. Εδώ θα προσθέσω και το Διονυσάκι, που μπήκε στις ζωές μας πριν λίγα χρόνια και έγινε κόρη και αδελφή και την αγαπάμε. Η καλύτερη στιγμή μας, όλοι μαζεμένοι στο σαλόνι να ακούμε μουσική, να συζητάμε, να διαβάζουμε, να λύνουμε προβλήματα, να καταστρώνουμε σχέδια. Θα μπορούσα να κλείσω τον κατάλογο εδώ, αλλά θα συνεχίσω...

Αγαπώ τη ζωή, κάθε της στιγμή όμορφη ή άσχημη, δυνατή ή αδιάφορη, σπουδαία η ασήμαντη, ό,τι μας ξημερώνει και ό,τι από της μέρας τα καμώματα στον ύπνο μας συντροφεύει, το απρόσμενο, το απρόοπτο αλλά και αυτό που προσμένουμε με αγωνία...

Αγαπώ τη μουσική, μα και πως θα μπορούσα αλλιώς, η ζωή μας, η δουλειά μας, η οικογένειά μας, το σπίτι μας, τα ταξίδια μας οι στιγμές μας είναι γεμάτα μουσική. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μας σε έναν κόσμο χωρίς αυτήν

Αγαπώ τη θάλασσα. Το βλέπετε. Το βλέμμα μου είναι προσκολλημένο σε αυτό το απέραντο μπλε. Αγαπώ να είμαι μέσα της, αγαπώ να τη βλέπω, αγαπώ να με ταξιδεύει, αγαπώ την κίνησή της, τα χιλιάδες πρόσωπά της, τη δύναμή της, ό,τι κρύβει μέσα της

Αγαπώ το σινεμά. Υπήρξαν κάποτε εποχές, που με τον καλό μου από αίθουσα σε αίθουσα γυρνούσαμε ακόμη και στην ίδια μέρα μέσα. Αγαπώ ό,τι ο κινηματογράφος προσφέρει σαν τέχνη, σαν γνώση, σαν τέρψη αισθήσεων. σαν προβληματισμό για τη ζωή, σαν ταξίδι.

Αγαπώ τα βιβλία και πώς θα μπορούσα άλλωστε χωρίς αυτά; Αγαπώ να χάνομαι στις σελίδες τους, στις αλήθειες τους, στα ψέμματά τους, στις σκέψεις των άλλων να βυθίζομαι, τον εαυτό μου να ψάχνω, να μαθαίνω, να ταξιδεύω, του μυαλού τα σκαλοπάτια να ανεβαίνω

Τελικά όσα αγαπώ είναι όλα ένα ταξίδι. Αγαπώ τα ταξίδια λοιπόν, σε κάθε τους μορφή, υλική ή πνευματική, αληθινή ή φανταστική, με το μυαλό ή το σώμα ή την ψυχή

Αγαπώ το XT μου, όχι γιατί είναι η συγκεκριμμένη μηχανή, αλλά γιατί είναι το μέσο που ταξιδεύει το σώμα μου χωρίς να με εγκλωβίζει, χαρίζοντας μου την επαφή με τον αέρα, τη βροχή, τη ζέστη, το κρύο, τα στοιχεία της φύσης, με κάνει να νοιώθω ένα μόριο του περιβάλλοντος κι αν αυτό το ταξίδι γίνεται με δυο σφιχταγκαλιασμένα σώματα κόντρα στον αέρα που σου χτυπάει το πρόσωπο, είναι σαν το κοινό ταξίδι στον δρόμο της ζωής σφιχταγκαλιασμένη "με τον άνθρωπο που διάλεξα βιτρίνα στη ζωή μου"

Και δίνω τη σκυτάλη στον Poet, στο Zeidoron, στο fractal, στον Nimertis, στην Ελαφηβολιών, στον Κούκο, στον Dodo, στα ΟΝΕΙΡΑ ΜΕ ΘΕΑ, στον ΑΠΟΥΡΩ, στην Talisker in red, στον Benikos place, στο ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ και ...ωχ! ξεπέρασα το 10 αλλά δεν θα αφαιρέσω κανέναν, για να μην πάει γρουσουζιά...

να συνεχίσουν το ταξίδι της Αγάπης...

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ...ΜΕ ΤΑ ΠΛΑΝΑ....

2010-09-09T08:20:00.024+03:00

Πόσα πλάνα έχει μια φωτογραφία;

πρώτο πλάνο

και δεύτερο....

αν τα βάλεις μαζί...

κι αν ανοίξεις το οπτικό σου πεδίο

μια ζωή τρέχει μπροστά, μια άλλη πιο πίσω και άλλη παραπίσω....

κι εμείς τι βλέπουμε;

ένα, δυο, τρία, τέσσερα, πέντε.... οι βάρκες στη θάλασσά μου, το ιστιοπλοϊκό στη θάλασσα κάποιου άλλου

πιο πίσω η Χαλκίδα, πιο πίσω τα βουνά της Στερεάς

..μέχρι που κάποιος εισβάλλει ενδιάμεσα..παρεμβαλλόμενο πλάνο...

στην ευθυγράμμιση εικόνα μια...

σαν τις ζωές μας

άλλα σου λεν μπροστά

άλλα συμβαίνουν πίσω

καμιά φορά προσπαθείς να συναντηθείς

και ξάφνου ανακαλύπτεις οτι είσαι τόσο μικρός μπροστά σ΄αυτούς που ορίζουν τη ζωή σου

εσύ σαν καρυδότσουφλο να πλέεις, οι αρμόδιοι φορτώνουν φορτηγό, μα το βουνό παραπίσω μάλλον δύσκολο να το ανέβεις

ο φάρος ελπίδα να αγωνιστείς

Πόσα πλάνα αλήθεια μπορεί να κλείνει μια φωτογραφία;

photos by nelly: με κλικ θα δείτε σε κάθε φωτό σχεδόν και τι "παίζεται" στο βάαααθος...

Η συμβολή της Μουσικής στην εξέλιξη του Ανθρώπου

2010-09-06T01:12:00.010+03:00

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Υπουργό Πολιτισμού

Κύριο Παύλο Γερουλάνο:

photo by nelly: εορτή Αγίου Διονυσίου στις Βολίμες Ζακύνθου

Ορισμένα από τα δομικά της στοιχεία είναι διαχρονικά και οικουμενικά

The Economist

Η μουσική είναι ένα μυστήριο. Υπήρξε, και παραμένει, συστατικό κάθε γνωστού πολιτισμού στη Γη. Οστά μεταμορφωμένα σε φλογέρες χρησιμοποιούνταν πριν από 40.000 χρόνια. Η μουσική αποσπά την προσοχή των ανθρώπων πολύ πιο συνεκτικά από κάθε τι άλλο: εγκεφαλογραφήματα δείχνουν πως όταν οι άνθρωποι ακούνε μουσική, όλες σχεδόν οι περιοχές του εγκεφάλου γίνονται πιο ενεργές.

Παρόλ’ αυτά, η μουσική δεν υπηρετεί κάποιον ορατό εξελικτικό σκοπό.

Ο Κάρολος Δαρβίνος, στην «Καταγωγή του ανθρώπου», παρατήρησε ότι «ούτε η απόλαυση ούτε η ικανότητα παραγωγής της μουσικής είναι χαρίσματα που χρησιμεύουν άμεσα κατά οποιονδήποτε τρόπο στις συνήθεις ανάγκες της ζωής του ανθρώπου». Απρόθυμος να πιστέψει ότι η μουσική είναι εντελώς άχρηστη, ο Δαρβίνος συμπέρανε ότι πιθανόν να βοηθούσε τους προγόνους του ανθρώπου να είναι πιο επιτυχημένοι στο ζευγάρωμα. Ωστόσο, αν ίσχυε αυτό, θα ήταν αναμενόμενο το ένα φύλο να είναι καλύτερα προικισμένο μουσικά από το άλλο, και κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ποιος είναι λοιπόν ο στόχος της μουσικής;

Ο Στίβεν Πίνκερ, ένας γνωσιακός ψυχολόγος ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Το ένστικτο της γλώσσας», έχει αποκαλέσει τη μουσική «ακουστική τούρτα, ένα φίνο γλύκισμα φτιαγμένο για να ερεθίζει τα ευαίσθητα σημεία τουλάχιστον έξι διανοητικών λειτουργιών μας». Εάν εξαφανιζόταν από το είδος μας, «ο τρόπος ζωής μας θα παρέμενε, κατά τα άλλα, σχεδόν απαράλλαχτος». Αλλοι υποστηρίζουν ότι, αντιθέτως, η μουσική, μαζί με τις εικαστικές τέχνες και τη λογοτεχνία, αποτελεί μέρος αυτού που μας κάνει ανθρώπους.

Η απουσία της θα είχε αποκτηνωτικές συνέπειες.

Στο βιβλίο του «The Music Instict: How Music Works and Why We Can’t Do Without It» («Το μουσικό ένστικτο. Πώς λειτουργεί η μουσική και γιατί δεν κάνουμε χωρίς αυτήν», εκδ. Bodley Head), ο Φίλιπ Μπολ, Βρετανός επιστημονικός συγγραφέας και φανατικός φιλόμουσος, στέκεται κάπου στη μέση. Υποστηρίζει ότι η μουσική είναι ενσωματωμένη στις ακουστικές, γνωσιακές και κινητικές μας ικανότητες.

Εχουμε μουσικό ένστικτο όσο και ένστικτο της γλώσσας, και δεν θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από αυτό ακόμα κι αν το προσπαθούσαμε.

Η μουσική μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς πολιτισμούς. Παρότι όμως είναι πολιτιστικά εξειδικευμένη, ορισμένα από τα δομικά στοιχεία της είναι οικουμενικά: μελωδία, αρμονία, ρυθμός, το ηχόχρωμα που παράγεται από μια ποικιλία οργάνων και το διακριτό στυλ που προστίθεται από τους επιμέρους συνθέτες. Σχεδόν όλα τα μουσικά συστήματα βασίζονται σε κλίμακες ορισμένης έκτασης - με όριο τη νότα που ηχεί το ίδιο όπως αυτή με την οποία ξεκινήσαμε, μόνο σε υψηλότερο ή χαμηλότερο βαθμό οξύτητας.

Ο Πυθαγόρας

Ο Ελληνας φιλόσοφος Πυθαγόρας, που έζησε γύρω στο 500 π.Χ., λέγεται ότι είχε ανακαλύψει πως οι νότες οι οποίες ηχούν αρμονικά μαζί, έχουν απλούς λόγους συχνοτήτων μεταξύ τους: για παράδειγμα, μια νότα που είναι μια οκτάβα υψηλότερη από μιαν άλλη έχει διπλάσια συχνότητα.

Η «διατονική» κλίμακα του Πυθαγόρα, που αποτελεί ακόμα τη βάση της δυτικής μουσικής, αποτελείται από επτά νότες. Δεν είναι όμως η μόνη, κάθε άλλο.

Τα μουσικά σύνολα γκαμελάν της Ιάβας χρησιμοποιούν δύο κλίμακες με νότες διαφορετικού αριθμού. Η μουσική της βόρειας Ινδίας έχει 32 διαφορετικές κλίμακες.

Ο Αρνολντ Σένμπεργκ επινόησε ένα δωδεκάφθογγο σχήμα ατονικής μουσικής πριν από έναν αιώνα.

Ο Φίλιπ Μπολ εξετάζει με τη σειρά κάθε συστατικό της μουσικής για να εξηγήσει πώς λειτουργεί, χρησιμοποιώντας άφθονα παραδείγματα που τα αντλεί από ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών, από τον Μπαχ έως τους Μπιτλς και από τα νανουρίσματα έως την τζαζ. Αν μπορείς να διαβάσεις μουσική, θα βρεθείς να μουρμουρίζεις μελωδίες για να καταλάβεις τι εννοεί. Αν δεν μπορείς, ίσως κάποιες στιγμές να χαθείς μέσα στις τεχνικές λεπτομέρειες. Προτού όμως τα πράγματα αρχίσουν να δυσκολεύουν, η ικανότητα του συγγραφέα να μετατρέπει περίπλοκα δεδομένα σε απλή γλώσσα έρχεται και σώζει την κατάσταση.

Το βασικό του μήνυμα είναι ενθαρρυντικό και αισιόδοξο:

οι άνθρωποι γνωρίζουν περισσότερα πράγματα για τη μουσική απ’ όσα νομίζουν. Αρχίζουν να αφομοιώνουν τους κανόνες από τη στιγμή που γεννιούνται, ίσως και νωρίτερα, ακούγοντας τα πάντα γύρω τους.

Παιδιά πολύ μικρής ηλικίας μπορούν να πουν αν ένας τόνος ή μια αρμονία δεν είναι σωστή. Μια από τις χαρές της μουσικής είναι η γενική εξοικείωση με τον τρόπο που είναι οικοδομημένη, το να ξέρεις μέσες-άκρες τι να περιμένεις κι έπειτα να διαπιστώνεις με ποιους ιδιαίτερους τρόπους καλύπτονται ή ξεπερνιώνται οι προσδοκίες σου. Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να διακρίνουν τις διαφορές ανάμεσα στα είδη της μουσικής ακόμα κι αν δεν έχουν καμιά εκπαίδευση.

Η μουσική είναι τελείως sui generis. Δεν οφείλει να αφηγηθεί, μια μη-μουσική ιστορία ο ακροατής θα την αποκωδικοποιήσει για τον εαυτό του. Πολλοί, ίσως οι περισσότεροι, έχουν βιώσει ξαφνικά φουντώματα συγκίνησης ακούγοντας ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι· ενθουσιασμό ή ανατριχίλα, μια αίσθηση έξαψης, ανάτασης ή ιλαρότητας. Μπορεί ακόμα να συγκινηθούν μέχρι δακρύων χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν γιατί. Μουσικοί αναλυτές έχουν προσπαθήσει σκληρά να βρουν πώς συμβαίνει αυτό, αλλά με μικρή επιτυχία. Ισως μερικά μυστήρια είναι καλύτερα να παραμείνουν μυστήρια.

photo by nelly: Athens 2010

Στην Ελλάδα όμως του 2010:

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών δεν έχει Διευθυντή από τον Αύγουστο του 2009

Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης δεν έχει Διευθυντή από τον Ιούνιο

Η Ορχήστρα των Χρωμάτων το ίδιο.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή κινδυνεύει να κλείσει.

Η Ορχήστρα της ΕΡΤ σε αναβρασμό.

Το Ωδείο Αθηνών έχει απλήρωτο το διδακτικό προσωπικό εδώ και 13 μήνες

Το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης έχει απλήρωτο το διδακτικό προσωπικό με ατομικές συμβάσεις και τους αορίστου χρόνου περίπου 5 μήνες.

Το Δημοτικό Ωδείο Βόλου έχει απλήρωτο το προσωπικό κιαυτό κάτι μήνες τώρα

Οι παλαιότεροι καθηγητές σαξοφώνου έχουν στα χέρια τους διπλώματα χωρίς ισχύ, εν αντιθέσει με τα διπλώματα των μαθητών τους που έχουν κατοχυρωθεί.

Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο χωρίς Μουσική Ακαδημία

και φυσικά όλων μας οι σπουδες δεν έχουν διαβάθμιση!

Και πόσα ακόμη που δεν γνωρίζουμε....

ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ!

2010-09-03T10:46:00.022+03:00

Ανθρώπων έργα συναντούν

της φύσης τα καμώματα

και του Θεού τα πλάσματα μας αγνοούν

αν και εισερχόμαστε στο χώρο τους

Ο παιγνιδιάρης ήλιος

ζωγραφίζει με σκιές

και περίεργοι καρποί

μας υποδέχονται

Εκτυφλωτικό πράσινο

για δες καλά

είναι μονάχα αντανάκλαση

του ουρανού στη γη

Ο μάστορας τις βίδες σμίλεψε της γέφυρας

κι έδωσε χώρο στην αράχνη να παγιδέψει το πλατανόφυλλο

και ξαφνικά σηκώνεις το κεφάλι

και αντικρύζεις το νερό και τις σκιές σαν μάννα εξ ουρανού

εξ΄ουρανού

που μετά βίας ξεχωρίζει ανάμεσα στις φυλλωσιές

Μοναχά το φως περνάει

διαρρήκτη ήλιου

και στο φως του λούζονται

λιβελούλες κυανές

Όσο κι αν προσπαθείς

στο νερό την ψυχή σου δεν θα δεις

Το δρόμο πήραμε για πάνω

κρατώντας εφτασφράγιστο μυστικό

την ομορφιά που μας χάρισε ο

photos by nelly