Nelly's Κι αυτα κι εκεινα

Τετάρτη 6 Μαΐου 2009

Ανθρωπος

Στου μυαλού τα δαιδαλώδη σοκάκια να χάνομαι,
να ανακαλύπτω τον Άνθρωπο!
Στους αγρούς της ψυχής και της σκέψης να χώνω βαθειά το υνί στο νοτισμένο χώμα.
Ό,τι καρπίζει να θερίζω!
Ό,τι ανθίζει να κορφολογώ!
Να ανοίγω τα χέρια μου θεόρατα φτερά,
ουρανός η αγκαλιά,
να κλείνω μέσα αγάπη, πόνο, χαρά,
ιδέες βαρειές από το μέστωμα του χρόνου
ή ανάλαφρες σαν νεογιλά φυλλαράκια.
Σπόρος να γίνονται όλα που να κυοφορώ
σαν μάνα γη
κι ύστερα να γεννώ -με πόνο ή χωρίς, δεν έχει σημασία
μα νάναι πια καταδικά μου!
Και τότε Άνθρωπος και γω
υπομονετικά να περιμένω
το χέρι της Λύτρωσης το επιτήδειο
που θα κουρσέψει
ό,τι το μυαλό άδραξε, η μήτρα - γνώση κυοφόρησε και γέννησε
και η ψυχή καλά φύλαξε σ΄αμπάρια εφτασφράγιστα!

Τρίτη 5 Μαΐου 2009

special για την Κική

Το "ξωτικό" μου έστειλε το καβουράκι της να κάνει παρέα με την ακριδούλα μου τον Πέτρο...

τις φωτό του οποίου ανέβασα, για να κάνει παρέα με τα ζουζουνάκια του "Ηλιογράφου"...

και τώρα βρίσκω ευκαιρία να ανεβάσω το καβουράκι του "ξωτικού" για να γνωριστεί με το καβουράκι της "Kiki"

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

το θαύμα της ζωής

Η φωλιά χτίστηκε αριστοτεχνικά στην πολεμίστρα ενός μανιάτικου πύργου, προφυλαγμένη από τους αέρηδες και τα άλλα αρπακτικά πτηνά.

Τα γαλάζια αυγά άρχισαν να σπάνε και γυμνά τρεμάμενα σωματάκια

και ολάνοιχτα στοματάκια, κατακίτρινα ράμφη, άρχισαν να ξεπροβάλλουν.

Τα ματάκια κλειστά και τα στόματα υψωμένα στον ουρανό, περιμένοντας ανυπόμονα την τροφή!

Τα κεφαλάκια στραμμένα προς το μικροσκοπικό άνοιγμα της πολεμίστρας, απ' όπου εισβάλλει η ζωοδότρα μάνα μέρα - νύχτα!

Το θαύμα της ζωής στην πρώτη του έξοδο από την φωλιά!

Σώμα γυμνό, αραιό πούπουλο, αδέξια πόδια και "χέρια" αντί φτερών.

Και όμως αυτό το άσχημο πλασματάκι μεταμορφώθηκε σε ένα πανέμορφο, αγέρωχο γεράκι!

Το θαύμα της ζωής, τα θαύματα της φύσης!

στον "Ηλιογράφο" αφιερωμένο εξαιρετικά!

Ο Πέτρος μας συστήνεται...

...στο Λιμένι της Μάνης....

...θαυμάζει την ανατολή...

...μας ξανάρχεται το σούρουπο...

...να πιούμε καφεδάκι...

...χαζεύοντας το καλύτερο ηλιοβασίλεμα!

Σάββατο 2 Μαΐου 2009

η κουκίδα

Δεν μου μιλάς, μα ακούω

την εγγαστρίμυθή σου κραυγή

Δεν με αγγίζεις, αλλά αισθάνομαι

την εσωτερική σου ταραχή

Ντύθηκες την πανοπλία της άμυνας,

το πέτρινο προσωπείο της φυγής

Χαράζεις τον κύκλο εφαπτόμενο πάνω σου

ασφυκτικά γύρω σου

να προστατευτείς

Δεν θα μπω, αν δεν θέλεις, καλέ μου

Μα θα είμαι εκεί, άυλη

και αόρατη θα περιφέρομαι

γύρω από τον κύκλο σου

πομπός και δέκτης συνάμα

σκέψεων, φόβων, ονείρων, ενστίκτων

Θα είμαι εκεί λαχταρώντας

μιαν ανθρώπινη στιγμή

έξω από τα όρια του κύκλου σου....

Μια κουκίδα, που ξέφυγε

για μιά μονάχα στιγμή

από τον κύκλο της λογικής!

Η ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ ΤΗΣ ROZ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ

Πρωτομαγιά 2009

O Μάιος μας έφτασε

με αγριολούλουδα

και πράσινους αγρούς

και λουλούδια ήμερα

και εφηβικά δεντράκια

Καλώς μας ήρθε!

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

ονειρευομαι

Ονειρεύομαι.
Μακρινούς περιπάτους.
Σε μια πόλη μαγική.
Ένα ζεστό χέρι στη χούφτα μου.
Να με οδηγεί.
Ασημένιο φως.
Μια νύχτα με πανσέληνο.
Ένα παράθυρο.
Ψηλά στον ουρανό.
Πάνω από στέγες.

Ματωμένα σύγνεφα στο σούρουπο.

Μια μουσική.
Τεμπέλικες νότες. Λάγνες.
Μια ανάσα.
Μια ανάσα ζεστή και υγρή.
Ένα βλέμμα.
Σαν θάλασσα, σαν λιβάδια, σαν ουρανός.
Ένα χάδι.
Ένα χάδι ακριβό, μοναδικό.
Μια σιωπή.
Μαρτυριάρα και φλύαρη.
Ονειρεύομαι.
Μου μένει μονάχα αυτό.