και του Θεού τα πλάσματα μας αγνοούν
Ο παιγνιδιάρης ήλιος
και περίεργοι καρποί
πίσω στην όμορφη -άσχημη Αθήνα
αγώνες, διεκδικήσεις αυτονόητων μας κράτησαν στην πόλη
της Κρίσης
της Πείνας
της Μιζέριας
της πολυεθνικής Αχαρνών
της αυτοδιαχειριζόμενης πλατείας Εξαρχείων
Στην Αθήνα των γκέτο και των φεστιβάλς
να παρατηρούμε το φεγγάρι να κατρακυλά στις πλαγιές του Ερύμανθου
των λουκεταρισμένων μαγαζιών
και πάλι στην πόλη που δεν αδειάζει ποτέ, να μην εγκαταλείπουμε τον αγώνα
των Νιγηριανών πανέμορφων κοριτσιών της Πατησίων
Στην Αθήνα της λαμογιάς
και κει, απ΄το χωριό σε άνισο παιγνίδι παίχτες με υπουργούς και διευθυντάδες
των μνημονίων
των κοιμισμένων βόρειων προαστείων
των ανθρωποφάγων καναλιών
όλη την Πίνδο περπατήσαμε, από τα Τρίκαλα μέχρι το φράγμα του Εύηνου
των φοβισμένων πολιτών
των δραπετών
του ψυχοραγούντος Ωδείου Αθηνών
των κωφευόντων υπουργών
των ανάλγητων διευθυντών
Στην Αθήνα της Ελπίδας
της Ζωής
της Ομορφιάς
του Φωτός
της ξεγνοιασιάς!