Στις σκονισμένες σελίδες των βιβλίων
σε βρίσκω
Στις στροφές των δίσκων
σε συναντώ
Στα μεσοδιαστήματα των δακτύλων μου
στροβιλίζεσαι
Στων μαλλιών μου τις άκρες
αναπαύεσαι
Σε κατοικώ
σε κάθε ρυτίδα του προσώπου σου
Στους γκρίζους σου κροτάφους
υπάρχω
Στις φλέβες των χεριών σου
αναρριχώμαι
Στις λίμνες των ματιών σου
κολυμπώ
Πονάς, πονώ, πονάμε
Χαίρομαι, χαίρεσαι ,χαιρόμαστε
Τους ήχους του κορμιού σου
ακούω
Της ψυχής μου τις ανάσες
αφουγκράζεσαι
Στων παιδιών μας τις αγωνίες
σκαρφαλώνουμε
Στις χαρές τους
βγάζουμε πολύχρωμα φτερά
Προσπαθώ να κοιτάξω πίσω
και δεν έχω μνήμες πια
Ο χρόνος ξεκινά στα δυό σου μάτια
μια βραδιά
πριν από χιλιάδες χρόνια
που ήταν μόλις χθες
Σ ευχαριστώ!
....στον γυρισμό για την Αθήνα...
