ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ο ΝΕΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΑ

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών έχει νέο διευθυντή και το όνομα αυτού

Βασίλης Χριστόπουλος.

Καιρός ήταν, αν σκεφτεί κανείς, οτι η θητεία του προηγούμενου διευθυντή είχε λήξει από τον Αύγουστο του 2009.

Είναι νέος, μόλις 35 χρονών, ταλαντούχος μαέστρος και ομπο'ί'στας, από μουσική οικογένεια, με διεθνή καριέρα, με διευθυντική θητεία από το 2005 στην Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νοτιοδυτικής Γερμανίας με έδρα την Κωνστάντσα.

Αντιγράφω από συνέντευξή του στο "Βήμα" :

«Η αλήθεια είναι ότι οι γενικότερες συνθήκες και η αβεβαιότητα η οποία επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ένα αντικίνητρο» παραδέχεται ο αρχιμουσικός. «Ωστόσο - συνεχίζει- είναι τιμή και χαρά για μένα ν΄ αναλάβω το αρχαιότερο συγκρότημα της χώρας το οποίο διαθέτει εξαιρετικό έμψυχο δυναμικό. Δέχτηκα γιατί μεταξύ άλλων ελπίζω ότι μέσα σ΄αυτή την τόσο δύσκολη κατάσταση που ζει η χώρα θα μπορέσουμε να προσφέρουμε μια όαση πολιτισμού και ψυχαγωγίας στο αθηναϊκό κοινό την οποία, θεωρώ, την έχει ανάγκη ο κόσμος».

Εύχομαι σιδεροκέφαλος και κάθε επιτυχία στο δύσκολο έργο του!



Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?artId=380348&ct=4&pid=2&dt=25/01/2011#ixzz1CikHETcq
Η φωτογραφία από το "Βήμα"

Η συμβολή της Μουσικής στην εξέλιξη του Ανθρώπου

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Υπουργό Πολιτισμού

Κύριο Παύλο Γερουλάνο:

photo by nelly: εορτή Αγίου Διονυσίου στις Βολίμες Ζακύνθου

Ορισμένα από τα δομικά της στοιχεία είναι διαχρονικά και οικουμενικά

The Economist

Η μουσική είναι ένα μυστήριο. Υπήρξε, και παραμένει, συστατικό κάθε γνωστού πολιτισμού στη Γη. Οστά μεταμορφωμένα σε φλογέρες χρησιμοποιούνταν πριν από 40.000 χρόνια. Η μουσική αποσπά την προσοχή των ανθρώπων πολύ πιο συνεκτικά από κάθε τι άλλο: εγκεφαλογραφήματα δείχνουν πως όταν οι άνθρωποι ακούνε μουσική, όλες σχεδόν οι περιοχές του εγκεφάλου γίνονται πιο ενεργές.

Παρόλ’ αυτά, η μουσική δεν υπηρετεί κάποιον ορατό εξελικτικό σκοπό.

Ο Κάρολος Δαρβίνος, στην «Καταγωγή του ανθρώπου», παρατήρησε ότι «ούτε η απόλαυση ούτε η ικανότητα παραγωγής της μουσικής είναι χαρίσματα που χρησιμεύουν άμεσα κατά οποιονδήποτε τρόπο στις συνήθεις ανάγκες της ζωής του ανθρώπου». Απρόθυμος να πιστέψει ότι η μουσική είναι εντελώς άχρηστη, ο Δαρβίνος συμπέρανε ότι πιθανόν να βοηθούσε τους προγόνους του ανθρώπου να είναι πιο επιτυχημένοι στο ζευγάρωμα. Ωστόσο, αν ίσχυε αυτό, θα ήταν αναμενόμενο το ένα φύλο να είναι καλύτερα προικισμένο μουσικά από το άλλο, και κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ποιος είναι λοιπόν ο στόχος της μουσικής;

Ο Στίβεν Πίνκερ, ένας γνωσιακός ψυχολόγος ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Το ένστικτο της γλώσσας», έχει αποκαλέσει τη μουσική «ακουστική τούρτα, ένα φίνο γλύκισμα φτιαγμένο για να ερεθίζει τα ευαίσθητα σημεία τουλάχιστον έξι διανοητικών λειτουργιών μας». Εάν εξαφανιζόταν από το είδος μας, «ο τρόπος ζωής μας θα παρέμενε, κατά τα άλλα, σχεδόν απαράλλαχτος». Αλλοι υποστηρίζουν ότι, αντιθέτως, η μουσική, μαζί με τις εικαστικές τέχνες και τη λογοτεχνία, αποτελεί μέρος αυτού που μας κάνει ανθρώπους.

Η απουσία της θα είχε αποκτηνωτικές συνέπειες.

Στο βιβλίο του «The Music Instict: How Music Works and Why We Can’t Do Without It» («Το μουσικό ένστικτο. Πώς λειτουργεί η μουσική και γιατί δεν κάνουμε χωρίς αυτήν», εκδ. Bodley Head), ο Φίλιπ Μπολ, Βρετανός επιστημονικός συγγραφέας και φανατικός φιλόμουσος, στέκεται κάπου στη μέση. Υποστηρίζει ότι η μουσική είναι ενσωματωμένη στις ακουστικές, γνωσιακές και κινητικές μας ικανότητες.

Εχουμε μουσικό ένστικτο όσο και ένστικτο της γλώσσας, και δεν θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από αυτό ακόμα κι αν το προσπαθούσαμε.

Η μουσική μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς πολιτισμούς. Παρότι όμως είναι πολιτιστικά εξειδικευμένη, ορισμένα από τα δομικά στοιχεία της είναι οικουμενικά: μελωδία, αρμονία, ρυθμός, το ηχόχρωμα που παράγεται από μια ποικιλία οργάνων και το διακριτό στυλ που προστίθεται από τους επιμέρους συνθέτες. Σχεδόν όλα τα μουσικά συστήματα βασίζονται σε κλίμακες ορισμένης έκτασης - με όριο τη νότα που ηχεί το ίδιο όπως αυτή με την οποία ξεκινήσαμε, μόνο σε υψηλότερο ή χαμηλότερο βαθμό οξύτητας.

Ο Πυθαγόρας

Ο Ελληνας φιλόσοφος Πυθαγόρας, που έζησε γύρω στο 500 π.Χ., λέγεται ότι είχε ανακαλύψει πως οι νότες οι οποίες ηχούν αρμονικά μαζί, έχουν απλούς λόγους συχνοτήτων μεταξύ τους: για παράδειγμα, μια νότα που είναι μια οκτάβα υψηλότερη από μιαν άλλη έχει διπλάσια συχνότητα.

Η «διατονική» κλίμακα του Πυθαγόρα, που αποτελεί ακόμα τη βάση της δυτικής μουσικής, αποτελείται από επτά νότες. Δεν είναι όμως η μόνη, κάθε άλλο.

Τα μουσικά σύνολα γκαμελάν της Ιάβας χρησιμοποιούν δύο κλίμακες με νότες διαφορετικού αριθμού. Η μουσική της βόρειας Ινδίας έχει 32 διαφορετικές κλίμακες.

Ο Αρνολντ Σένμπεργκ επινόησε ένα δωδεκάφθογγο σχήμα ατονικής μουσικής πριν από έναν αιώνα.

Ο Φίλιπ Μπολ εξετάζει με τη σειρά κάθε συστατικό της μουσικής για να εξηγήσει πώς λειτουργεί, χρησιμοποιώντας άφθονα παραδείγματα που τα αντλεί από ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών, από τον Μπαχ έως τους Μπιτλς και από τα νανουρίσματα έως την τζαζ. Αν μπορείς να διαβάσεις μουσική, θα βρεθείς να μουρμουρίζεις μελωδίες για να καταλάβεις τι εννοεί. Αν δεν μπορείς, ίσως κάποιες στιγμές να χαθείς μέσα στις τεχνικές λεπτομέρειες. Προτού όμως τα πράγματα αρχίσουν να δυσκολεύουν, η ικανότητα του συγγραφέα να μετατρέπει περίπλοκα δεδομένα σε απλή γλώσσα έρχεται και σώζει την κατάσταση.

Το βασικό του μήνυμα είναι ενθαρρυντικό και αισιόδοξο:

οι άνθρωποι γνωρίζουν περισσότερα πράγματα για τη μουσική απ’ όσα νομίζουν. Αρχίζουν να αφομοιώνουν τους κανόνες από τη στιγμή που γεννιούνται, ίσως και νωρίτερα, ακούγοντας τα πάντα γύρω τους.

Παιδιά πολύ μικρής ηλικίας μπορούν να πουν αν ένας τόνος ή μια αρμονία δεν είναι σωστή. Μια από τις χαρές της μουσικής είναι η γενική εξοικείωση με τον τρόπο που είναι οικοδομημένη, το να ξέρεις μέσες-άκρες τι να περιμένεις κι έπειτα να διαπιστώνεις με ποιους ιδιαίτερους τρόπους καλύπτονται ή ξεπερνιώνται οι προσδοκίες σου. Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να διακρίνουν τις διαφορές ανάμεσα στα είδη της μουσικής ακόμα κι αν δεν έχουν καμιά εκπαίδευση.

Η μουσική είναι τελείως sui generis. Δεν οφείλει να αφηγηθεί, μια μη-μουσική ιστορία ο ακροατής θα την αποκωδικοποιήσει για τον εαυτό του. Πολλοί, ίσως οι περισσότεροι, έχουν βιώσει ξαφνικά φουντώματα συγκίνησης ακούγοντας ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι· ενθουσιασμό ή ανατριχίλα, μια αίσθηση έξαψης, ανάτασης ή ιλαρότητας. Μπορεί ακόμα να συγκινηθούν μέχρι δακρύων χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν γιατί. Μουσικοί αναλυτές έχουν προσπαθήσει σκληρά να βρουν πώς συμβαίνει αυτό, αλλά με μικρή επιτυχία. Ισως μερικά μυστήρια είναι καλύτερα να παραμείνουν μυστήρια.

photo by nelly: Athens 2010

Στην Ελλάδα όμως του 2010:

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών δεν έχει Διευθυντή από τον Αύγουστο του 2009

Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης δεν έχει Διευθυντή από τον Ιούνιο

Η Ορχήστρα των Χρωμάτων το ίδιο.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή κινδυνεύει να κλείσει.

Η Ορχήστρα της ΕΡΤ σε αναβρασμό.

Το Ωδείο Αθηνών έχει απλήρωτο το διδακτικό προσωπικό εδώ και 13 μήνες

Το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης έχει απλήρωτο το διδακτικό προσωπικό με ατομικές συμβάσεις και τους αορίστου χρόνου περίπου 5 μήνες.

Το Δημοτικό Ωδείο Βόλου έχει απλήρωτο το προσωπικό κιαυτό κάτι μήνες τώρα

Οι παλαιότεροι καθηγητές σαξοφώνου έχουν στα χέρια τους διπλώματα χωρίς ισχύ, εν αντιθέσει με τα διπλώματα των μαθητών τους που έχουν κατοχυρωθεί.

Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο χωρίς Μουσική Ακαδημία

και φυσικά όλων μας οι σπουδες δεν έχουν διαβάθμιση!

Και πόσα ακόμη που δεν γνωρίζουμε....

ΠΡΟΒΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ

Η Χριστίνα είναι καλλιτέχνης.
Εξαιρετική!
Και συνάδελφος από τις πιό αγαπημένες!
Όταν δεν παίζει μουσική, φτιάχνει κολλάζ, ζωγραφίζει, σκαρώνει εξώφυλλα για cds, φωτογραφίζει!
Και φωτογραφίζει υπέροχα!
Εδώ στιγμές, που έπιασε με το φακό της από την πρόβα της ΚΟΑ με τον μαέστρο Γιόχαν Αρνέλ στην Γερμανία στην αίθουσα Rossini!

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΟΥ BAD KISSINGEN

Η ΚΟΑ πήρε το αεροπλάνο και πήγε στο Διεθνές Φεστιβάλ του Bad Kissingen ως επίσημη προσκεκλημένη για δυο συναυλίες, η πρώτη εκ των οποίων ήταν και η εναρκτήρια του Φεστιβάλ, με λήψη από την Βαυαρική ραδιοφωνία. Το ταξίδι μετά το αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης μέσα από δάση και δίπλα σε ποτάμια, πανέμορφο.
Η πόλη επίσης καταπληκτική, ένα θέρετρο, μια λουτρόπολη καταπράσινη, με πολλά νερά φυσικά και λουσμένη ησυχία, ηρεμία και μουσική. Παντού μουσική! Από το φεστιβάλ αυτό έχουν περάσει τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, γιαυτό και ήταν ιδιαίτερη τιμή για μας να βρεθούμε εκεί, πόσο μάλλον να κάνουμε την έναρξη του. Τα προγράμματά μας δελεαστικά, οι σολίστ μας ξακουστοί, η αίθουσα γεμάτη και στις δυο συναυλίες, το κοινό ζεστό και ενθουσιώδες. Μα και μεις ανταποκριθήκαμε πλήρως στις προσδοκίες του κοινού και στο επίπεδο του φεστιβάλ, βγάλαμε την Ελλαδίτσα μας ασπροπρόσωπη και φύγαμε από 'κει με το κεφάλι ψηλά και ...μερικούς πόντους ψηλότεροι.
Την πρόσκληση οφείλουμε στον γνωστό Σουηδό αρχιμουσικό Johan Arnell, που έχει συμπράξει παλαιότερα με την ΚΟΑ στην Ελλάδα σε συμφωνική μουσική και σε όπερα, o οποίος και διηύθυνε την δεύτερη συναυλία της ΚΟΑ με αποσπάσματα από γνωστές όπερες και σολίστ τους Emily Magee και Robert Dean Smith, ενώ την πρώτη με σολίστ τον Heinrich Schiff διηύθυνε ο Διευθυντής της ΚΟΑ Βύρων Φιδετζής

Η μουσική που παίξαμε πανέμορφη, απ' αυτές που σε ταξιδεύουν, σε συγκινούν, σε κάνουν να δακρύζεις!

1η συναυλία (διευθυντής: Βύρων Φιδετζής):

Νίκου Σκαλκώττα: Πέντε ελληνικοί χοροί (ξεχωρίζω τον "νησιώτικο", τραγούδι αποχαιρετισμού των ζευγαριών κατά την αναχώρηση για το ψάρεμα, με το εξαιρετικά παιγμένο από τον Γιάννη Καραμπέτσο σόλο της τρομπέτας)

Max Bruch: Kol Nidrei και P. I. Tsaikovsky: Variationen über ein Rokokothema και τα δυο για σόλο βιολοντσέλο (Heinrich Schiff) και ορχήστρα και

η αριστουργηματική 8η συμφωνία του Antonin Dvorak.

2η συναυλία (διευθυντής Johan Arnell):

Αποσπάσματα από όπερες με ορχηστρικά, άριες και ντουέτα και σολίστ τους Emily Magee, Robert Dean Smith. Δεν μπορώ εδώ, να μην κάνω ιδιαίτερη αναφορά στην άρια του Don Alvaro από την Forza del Destino με το σόλο κλαρινέτο αριστοτεχνικά, μαγικά παιγμένο από τον Σπύρο Μουρίκη, που αποθεώθηκε από το κοινό!

ΒΡΑΒΕΙΟ...και εδώ!

Η Κική μου έδωσε βραβείο!

Με ξάφνιασε ομολογώ, γιατί είμαι νέα στο χώρο και άπειρη στην μπλογκοκατάσταση...
Της οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί μου δίνει ώθηση να συνεχίσω...

Κική μου, με τιμάς!


Τώρα εγώ, συμφώνως προς την μπλογκοδεοντολογία, θα σας πω 5 λόγους για τους οποίους έγινα μπλόγκερ και θα δώσω και 5 βραβεία!!!!!

Το πρώτο είναι εύκολο!

1. Έγινα μπλόγκερ, γιατί ήθελα να κάνω μια ανάρτηση για τον παλιό φίλο και συνεργάτη Σταμάτη Μεσημέρη, που έφυγε αθόρυβα αφήνοντας πίσω έργο μιας ζωής στη μουσική, στην ποίηση, στην επιστήμη του την ψυχολογία και που συμπορευτήκαμε για ένα μεγάλο διάστημα μουσικά, στα καλύτερά μου χρόνια!

2. Έγινα μπλόγκερ γιατί ήθελα να γράφω για τη μουσική, συντρόφισσά μου από τα γεννοφάσκια μου, αλλά δεν τα κατάφερα, γιατί τα τελευταία χρόνια στη ζωή μου η δουλειά μου, η ορχήστρα μου, με απογοητεύει συνεχώς. Με αφήνει ξεκρέμαστη χωρίς έμπνευση, χωρίς το ερωτικό στοιχείο της συμπόρευσης με μεγάλους μαέστρους και ερμηνευτές, χωρίς τη μαγεία του να χάνεσαι σε εμπνευσμένα έργα, χωρίς χωρίς χωρίς....
Δεν ήθελα λοιπόν να γράψω κάτι αρνητικό. αντίθετα περιμένω τη στιγμή, που θα μαγευτώ πάλι και θα εμπνευστώ...

3. Παρέμεινα μπλόγκερ γιατί η Κική με συμπεριέλαβε στα φωτογραφικά της μπλογκ...!

4. Παρέμεινα μπλόγκερ γιατί ο Ηλιογράφος με συμπεριέλαβε στο βίντεο για τις καλές του γειτόνισσες...!

5. Προσπαθώ να μείνω μπλόγκερ γιατί μ΄αρέσει να φωτογραφίζω, να γράφω, να μιλώ μαζί σας, να σχολιάζω, γιατί σας αγάπησα όλους εσάς τους "άγνωστους φίλους" μου, που μοιραζόμαστε σκέψεις, εικόνες, ελπίδες...

Και τώρα τα δύσκολα...

Πώς να ξεχωρίσω 5; Μπορώ να δώσω 50 βραβεία καλύτερα;

1. Λοιπόν δίνω βραβείο στο βλαστάρι μου τη Νεφέλη, γιατί ήταν το πρώτο μπλογκ, που διάβασα, στην ουσία με μύησε στον μπλογκοχώρο, για την ωριμότητα της σκέψης της και την ευγένεια της ψυχής της και γιατί όπως και να το κάνουμε το αίμα νερό δεν γίνεται!

2. Θέλω να ανταποδώσω το βραβείο στην Κική, γίνεται; Ήταν η πρώτη μου αναγνώστρια, είναι και συνάδελφος, μου έδωσε έμπνευση, είναι γλυκύτατη και όταν πάω Ζάκυνθο ξανά, νομίζω θα γίνουμε και αληθινές φίλες!

3. Άστρια, σου ανήκει ένα βραβείο από μένα, λατρεύω τον τρόπο που γράφεις, το πώς συνδυάζεις κείμενο και εικόνα, την καθαρότητα του μυαλού σου!

4. Margo, και συ "μαννούλα" και μουσικός και αποκεντρωμένη, με συνεπήρες με την ανάρτηση για το αγγελούδι σου!

5. Άφησα το τελευταίο, για τον καλό μας Ηλιογράφο, ο διανοούμενος της παρέας, που φωτογραφίζει, ζωγραφίζει, φιλοσοφεί και γράφει με την ίδια ευκολία!!! Πως να μην του δώσω ένα βραβείο; Του ανήκει!

Θα ήθελα να δώσω πολλά ακόμη, στο Ξωτικό (αλλά δεν έχει ενεργό μπλογκ), στην Όλγα, τον Κωνσταντίνο, τον βιολιστή στη στέγη, τον Λάκη Φουρουκλά, στο Ιατρείον Ασμάτων της εξαιρετικής Στέλλας Βλαχογιάννη, ...., αλλά έπρεπε να είναι μόνο 5.... και ξεχώρισα λίγο τους μουσικούς, είπα να βάλω ένα τέτοιο κριτήριο γιατί αλλιώς δεν θα έβρισκα άκρη...

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ...

3. ...ΤΩΝ ΖΩΩΝ
(είναι και επίκαιρο λόγω εκλογών)

Λοιπόν φίλοι μου, όπως κάθε πρωί, ξεκίνησα και σήμερα να πάω με τη μηχανούλα μου στη δουλειά (έτσι λέμε εμείς οι μουσικοί την ορχήστρα μας κι ας σας φαίνεται περίεργο, που και η τέχνη είναι δουλειά. Όταν ξεμείνω από φωτογραφίες θα σας το αναπτύξω λεπτομερώς το θέμα).

Δεν πρόλαβα, που λέτε, να κάνω μερικά χιλιόμετρα και νά σου πέφτω σε απίστευτο και ασυνήθιστο μποτιλιάρισμα. Σκέφτηκα λοιπόν, πως κάποιο τρακάρισμα θα έχει συμβεί και άρχισα υπομονετικά το σταμάτα-ξεκίνα, πρώτη-νεκρά, αριστερά-δεξιά τις σφήνες και ου το καθ' εξής μέχρι που -να η αποκάλυψη - είδα την πρώτη αφίσσα: "όλα για τον πολίτη"
Και τότε άρχισαν να ζουζουνίζουν τα αυτιά μου περίεργα από κάτι ψύλλους που μπήκαν και δεν έλεγαν να βγούν , μέχρι που έφτασα στην διασταύρωση Αλεξάντρας και Πατησίων και κατάλαβα...

"Όλα για τον πολίτη", μόνο που επειδή είναι πολλά αυτά τα "όλα" φαίνεται, δεν χώραγαν στην χθεσινή εξέδρα και έπρεπε να φτειαχτεί μεγαλύτερη...

Καταλάβατε; Για τις προεκλογικές ομιλίες λέω ντε!
Και θεώρησαν σωστό, αφού όλα είναι για τον πολίτη, να κλείσουν πρωινιάτικα τον κόμβο και άσε τους πολίτες να πνίγονται στα καυσαέρια πρωί πρωί στην Πατησίων και την Αλεξάνδρας, άσε τα νεύρα των πολιτών να γίνονται τσατάλια από την κίνηση, άσε τους πολίτες να φτάνουν καθυστερημένα στη δουλειά, άσε τον πολίτη- μαέστρο να φωνάζει που δεν φτάνει η ώρα, άσε τον πολίτη-κόσμο να παραπονιέται, στο φινάλε όλα για τον πολίτη είναι...
Γεμίσαμε τους δρόμους της Αθήνας καυσαέριο, κάψαμε ένα κάρρο βενζίνη, χάσαμε εργατοώρες και ακόμη τις ψάχνουμε, χάσαμε την ψυχραιμία μας -και αυτήν την ψάχνουμε, περπατήσαμε σε τεντωμένο σκοινί τσιτωμένοι από τα νεύρα μας, καυγαδίσαμε με τους συμπολίτες μας, βγήκαν μαχαίρια για τις προτεραιότητες στις διασταυρώσεις, χάσαμε τρένα, λεωφορεία δουλειές και όλα αυτά για το καλό του πολίτη, για μας δηλαδή!

Λοιπόν αγαπητοί μου συμπολίτες, αφού όλα γίνονται για μας, αλλά ερήμην μας, εγώ προτείνω
να αφήσετε τις προεκλογικές ομιλίες στους πολιτικούς αρχηγούς και να συνωστιστείτε όλοι

σήμερα Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής,
να απολαύσετε
πέντε νέους ταλαντούχους
σολίστες,
που κάνουν το ντεμπούτο τους με την
Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις 9.00 το βράδυ

και σίγουρα θα περάσετε καλύτερα και θα αποκομίσετε πολύ περισσότερα από αυτά, που όλοι οι πολιτικοί μας αρχηγοί πλουσιοπάροχα μας χαρίζουν.

Πιστέψτε με!

Τα παιδιά παίζουν όλα μαγικά και τους αξίζει μια αίθουσα γεμάτη!


Οι φωτό που ακολουθούν εντάσσονται στην ενότητα "δρόμοι" αλλά τις εμπνεύστηκα από την σημερινή κοπαδοποίηση στους δρόμους της Αθήνας.



ΑΜΠΕΛΙΩΝΑ-ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟΣ

ΚΟΖΙΑΚΑΣ-ΘΕΣΣΑΛΙΑ

ΑΣΤΑΚΟΣ-ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ