ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ

Τι κι αν σμπαραλιασμένοι μπαινοβγαίνουμε στα νοσοκομεία, εξετάσεις επί εξετάσεων, αναμονές που ποτέ δεν τελειώνουν

τι κι αν οι ζωές μας, η κοινωνία, έγιναν κάπως έτσι κι από που να προφυλαχτούμε δεν ξέρουμε

τα λουλούδια υπάρχουν πάντα για να μας θυμίζουν οτι η ομορφιά είναι ανώτερη από κάθε καταστροφική μανία του ανθρώπου

γιαυτό και γω, κόντρα σε ό,τι τα media μας ταϊζουν, θέλω απλά να σας πάρω μαζί μου

σε μια διαδρομή από τα Τρίκαλα

πάνω στην Πίνδο

σε δρόμους άγνωστους

και σε αυλές

ταπεινών σπιτιών

σε όμορφα χωριά

που βλέπουν μια πέτρινη "Γκαμήλα"

να ξεχάσουμε για λίγο τη μιζέρια

και να θαυμάσουμε ό,τι η φύση μας προσφέρει

κι ότι καλοσυνάτα χέρια φροντίζουν

ό,τι αντέχει ακόμη και σε σχισμές βράχων να φυτρώνει

κι ό,τι με χρώμα φωτεινό είναι ντυμένο

Όχι δεν ήρθε η άνοιξη ακόμη

αλλά αν μέσα στις καρδιές μας την άνοιξη εγκαταστήσουμε

ξεχάσουμε τυφώνες, χιόνια, πλημμύρες, καταστροφές,

αυτές που η φύση ορίζει, αλλά και ανθρώπινα χέρια και μυαλά

κι αν τον ήλιο φυτέψουμε στο χώμα

κι αν την αγνότητα στα παιδιά μας χαρίσουμε

κι αν με θράσος ξεμυτίσουμε απέναντι στα λιοντάρια

όχι μόνοι σαν αυτό το εντομάκι

κι αν υψώσουμε ανάστημα

ακόμη κι αν τα σκάγια μας πληγώσουν

κι αν όλα τα χέρια ενωθούν σε ένα σώμα

τότε έχουμε ελπίδες σαν το μικρό δεντράκι να ξεπεταχτούμε

πάνω στον άγριο βράχο

η πνοή της ζωής!!!

photos by nelly

από ένα ταξίδι στην Πίνδο πριν από λίγο καιρό...

όταν ακόμη τίποτα δεν είχαμε φανταστεί οτι μας περιμένει...

ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑΜΕΕΕ....

Εδώ είμαστε πάλιιι....

Δύσκολο το καλοκαίρι φέτος

πίσω στην όμορφη -άσχημη Αθήνα

αγώνες, διεκδικήσεις αυτονόητων μας κράτησαν στην πόλη

της Κρίσης

να κυνηγούμε το φως

της Πείνας

Μικρές αποδράσεις μας έφεραν στην κοντινή Εύβοια

της Μιζέριας

κι ύστερα πάλι πίσω με κάγκελα στην ψυχή και φτερά στη σκέψη

της πολυεθνικής Αχαρνών

με σιδερένια θέληση να διεκδικούμε τα δικαιούμενα, τα δεδουλευμένα

της αυτοδιαχειριζόμενης πλατείας Εξαρχείων

κι ύστερα πάλι ένα όμορφο διάλειμμα στα νερά της Άνω Βλασίας

Στην Αθήνα των γκέτο και των φεστιβάλς

να παρατηρούμε το φεγγάρι να κατρακυλά στις πλαγιές του Ερύμανθου

των λουκεταρισμένων μαγαζιών

και πάλι στην πόλη που δεν αδειάζει ποτέ, να μην εγκαταλείπουμε τον αγώνα

των Νιγηριανών πανέμορφων κοριτσιών της Πατησίων

μέχρι το επόμενο φευγιό στην αγαπημένη Θεσσαλία

Στην Αθήνα της λαμογιάς

και κει, απ΄το χωριό σε άνισο παιγνίδι παίχτες με υπουργούς και διευθυντάδες

των μνημονίων

τα βουνά του Κόζιακα περιδιαβαίνοντας

των κοιμισμένων βόρειων προαστείων

Μέχρι που έφτασε η γιορτή της Παναγιάς κι αποφασίσαμε να διασχίσουμε τη ραχοκοκαλιά της Ελλάδας

των ανθρωποφάγων καναλιών

όλη την Πίνδο περπατήσαμε, από τα Τρίκαλα μέχρι το φράγμα του Εύηνου

των φοβισμένων πολιτών

και μπήκαμε στα δάση και τα νερά της Στερεάς: Ομορφη ορεινή Ναυπακτία

των δραπετών

υπουργοί σε διακοπές και μεις περνάμε τη μεγάλη γέφυρα

του ψυχοραγούντος Ωδείου Αθηνών

φτάνοντας στο λιμάνι της Κυλλήνης την πιο όμορφη ώρα της ημέρας

των κωφευόντων υπουργών

το καράβι πήραμε

των ανάλγητων διευθυντών

φτάσαμε βραδάκι στο αγαπημένο μας Mahogani και εγκαταλελειμένοι από τις τηλεπικοινωνίες ρίξαμε άγκυρα για λίγο

Στην Αθήνα της Ελπίδας

τριγυρίσαμε απόμερες παραλίες οπου όμορφα και σκληροτράχηλα λουλούδια φυλούν σκοποί τα χελωνάκια της caretta-caretta

της Ζωής

ανακαλύψαμε απόμερες, μοναχικές παραλίες

της Ομορφιάς

την ομορφιά της απλότητας

του Φωτός

λουστήκαμε στης ανατολής το φως

της ξεγνοιασιάς!

Ήπιαμε το τελευταίο καφεδάκι στο Mahogani και επιστρέψαμε....