Της σιωπής αφουγκράζομαι τον ήχο,
τις λέξεις, που δεν ειπώθηκαν ποτέ...
Σύμμαχός μου τα μάτια,
που δεν μπορούν να κρυφτούν.
Το βλέμμα,
που εκούσια ή ακούσια
προδίδει
του μυαλού και της ψυχής τα μύχια.
Να σπάσω τους κώδικες,
να διαβάσω τα σύμβολα.
Τους ήλιους και τα φεγγάρια
των ματιών.
Τα σύννεφα, τις θάλασσες, τα βουνά.
Τις μπόρες, τις καταιγίδες.
Τ' άλογα, που καλπάζουν μέσα σου.
Τα ελάφια, που περήφανα κοιτούν.
Τους ολάνθιστους αγρούς.
Τις σκοτεινές σπηλιές.
Έρωτας.
Λύπη, χαρά.
Θυμός.
Πόθος, πάθος.
Εγωισμός.
Αγάπη, συντροφικότητα.
Μυστικά...
Μπορώ;
Μπορώ, μπορώ, μπορώ....
το βίντεο δανεικό από http://www.youtube.com/watch?v=1ZD0yp-E0rw
συγκρότημα: muse
άλμπουμ: resistance
Υ.Γ. Οι διακοπές δεν ήρθαν τελικά... Είναι παρατηρημένο,
όταν κάτι το θέλουμε πολύ και το ονοματίζουμε, το χάνουμε...
Δεν πειράζει, παραμένουμε εδώ,
ακούγοντας μουσική, γράφοντας, φωτογραφίζοντας
και κάποια άλλη στιγμή, θα ΄ρθουν χωρίς να το περιμένουμε...
το φθινόπωρο άλλωστε είναι ακόμη μπροστά μας...
