Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

...στον λαιμό της θάλασσας...

Στα μαύρα σκοτάδια σου καταδύομαι
θάλασσα
Στο απύθμενο βάθος σου
κολυμπάω
Τι όμορφη αίσθηση!
Αιωρούμαι, χωρίς βαρύτητα
Κουρσεύω του βυθού σου τα μυστικά
Κι εκει που τα δάκτυλα μπλέκονται
στων κοραλλιών σου τις περίπλοκες κορφές
χρυσό φως με τυφλώνει
μαχαιρώνοντας βάναυσα το βελούδινό σου σκοτάδι
Το χέρι απλώνω να τ΄αγγίξω
Ν΄αγγίξω την πληγή σου,
που αιμορραγεί μόρια φωτός

και τότε ξαφνικά
αναδύομαι
με ιλιγγιώδη ταχύτητα
γλιστρώντας
μέσ' απ' το φωτεινό τούνελ που ανοίχτηκε
-μήπως για μένα;
και βρίσκομαι να επιπλέω
στον λαιμό της θάλασσας
λουσμένη
από την πτώση του φωτός
τη χειμαρρώδη...
σε σένα...
για την έμπνευση
photos by nelly

27 σχόλια:

kariatida62 είπε...

ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ!!!

b|a|s|n\i/a είπε...

στην πτώση του φωτός στην πτήση του εκεί που τελειώνει η θάλασσα και αρχίζει ο ουρανός.
καλησπέρα σου! :)

kiki είπε...

Πολύ όμορφο...Όλο!

dodo είπε...

Ευαισθησία και δύναμη- συνταιριασμένες.

Takiz είπε...

διάλεξε .........

και αν μέσα εκεί
στον βυθό σου, είναι πιο όμορφα
μείνε.....
και ας πνιγείς
........... αξίζει

logia είπε...

@Kariatida62

σε ευχαριστώ

logia είπε...

@b|a|s|n\i/a

στην πτώση του φωτός, εκεί ακριβώς που συγκρούεται με τη θάλασσα...
είναι ο λαιμός της...

logia είπε...

@Kiki
@Dodo

σας ευχαριστώ και τους δυο...

logia είπε...

@Takiz....

μαύρο βελούδο...

kayadesigner είπε...

πολύ πολύ ερωτικό. πάω για ύπνο γιατί ταράχτηκα! καληνύχταααααααααααα! :*

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

επιστρέφοντας
συναντώ
το λαιμό της θάλασσας
που απελευθερώνει
την πιο κρυμμένη σου έμπνευση
με τρόπο άλλο
με αλλου ήχου μουσική
στο μυαλό
κι ενα δακρυ
αφήνω
απο αφατη ηδονή
να κυλά
εδω

logia είπε...

@Kayadesigner
ωο! λυπάμαι δεν ειχα πρόθεση να σε ταράξω...

ελπίζω να κοιμήθηκες όμορφα

καλημέρα σου

logia είπε...

@αισθηματική ηλικία

χαίρομαι που είσαι εδώ,

ε σου έχω και μια μικρή αδυναμία βλέπεις...


το δάκρυ σου, θα το κρατήσω, θα το κρύψω, θα το φυλάξω...


την καλημέρα μου

meril είπε...

...εκρηκτικά ερωτικό....

Καλημέρα....

logia είπε...

καλημέρα meril....

σταγόνα είπε...

Πτώση και άνοδος.. σκοτάδι και φώς.. έννοιες αντιθετες και τόσο στενά δεμένες η μία προυπόθεση της άλλης..
όμορφο.. πολύ όμορφο..
καλη σου μερα logia:) γεμάτη φώς..

Margo είπε...

Πανέμορφο, ερωτικό.. το απόλυτο δόσιμο..
Το φως που πλημμύρισε τη σελίδα σου έφτασε μακρυά.
Να σαι καλά Νέλλη μου
Φιλιά πολλά

logia είπε...

@σταγόνα
έτσι είναι
η ζωή μας γεμάτη αντιθέσεις που αλληλοσυμπληρώνονται σαν κομμάτια παζλ θετικό-αρνητικό για να φτιάξουν μια ολότητα...
καλό βράδυ νά 'χεις

logia είπε...

@margo μου
σε ευχαριστώ
φιλιά και όλα καλά και σε σένα

καληνύχτα σου

kayadesigner είπε...

SOS
(Άσχετο αλλά τι να κάνω???
Πηγαίνωντας για την Ηχώ μου πετάει αυτό το μήνυμα "Η πρόσβαση σε αυτό το ιστολόγιο επιτρέπεται μόνο σε προσκεκλημένους αναγνώστες". Χρειάζομαι πρόσκληση; Έγιναν εγκαίνια και δεν ειδοποιήθηκα; :&)

logia είπε...

@kayadesigner

όχι, δεν κάναμε εγκαίνια και σε ξεχάσαμε....
εσένα θα ξεχνούσαμε;

υπάρχει ένα προβληματάκι με την Ηχώ, που νομίζω είναι προσωρινό και θα το λύσουμε το συντομότερο δυνατό και θα είμαστε πάλι κοντά σας με τις τραγουδοεπιλογές μας....

την καλημέρα μου

Τhalassokrator είπε...

Μια καλημέρα και απο εμένα και ηρθα αργά στα σχόλια σου.Υπέροχη ανάρτηση Νέλλη μπράβο.

Walter Neiger είπε...

das ist Kunst, das blaue Bild!

logia είπε...

Danke schön Walter, aber Kunst könnte nur sein, was ich in meinem Gedanken habe...
Du bist sehr höflich mit mir....
Vielen Dank!!!!!

Weisst Du, was ich mit diesem Bild zeigen wollte? Die Tiefe der See, die Tiefe der Seele...

Ich versuchte diesen Eindruck geben, aber es ist nur ein Stück aus Holz.... (!!!! ?????)

logia είπε...

@ χμ... μήπως να κρατάω απουσιολόγιο
Thalassokrator?

Όποτε θες να έρχεσαι, φίλε μου, εδώ δεν κρατάμε κακίες!!!!

Σε ευχαριστώ πολύ, να εισαι καλά!

Καλημέρα σου

ολα θα πανε καλα... είπε...

εδώ και καιρό φλερτάρω πολύ με την ιδέα της ελεύθερης κατάδυσης.Πιστεύεις πως είναι αργά για να την ξεκινήσω στα 40;

logia είπε...

@Όλα θα πάνε καλά

πολύ μου αρέσει η ιδέα σου, ποτέ δεν είναι αργά νομίζω, όταν κάτι το θέλουμε πολύ...
Θα σε ακολουθούσα, αλλά μιας και έκανα πολλές βλακείες μικρή, κατεβαίνοντας για ώρα σε μεγάλο βάθος και κάνοντας διαγωνισμό με τους φίλους μου, ποιός θα μείνει περισσότερο, (δηλ το απέραντο γαλάζιο δεν έπιανε μια μπροστά μας,χααχχα), σήμερα δεν αντέχουν καθόλου μα καθόλου τα αυτιά μου... και έτσι θα σε αφήσω μόνη σου...